Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

Mικροιστορίες σε 140 χαρακτήρες


# 111 :
Ο σκύλος κοίταξε το αφεντικό του με αγάπη. Το αφεντικό όμως ήταν
άνθρωπος, ανώτερο όν. Γι’ αυτό το άφησε στο δρόμο ολομόναχο χωρίς
τύψεις.
_Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης


# 115 :
Οι καουμπόηδες στο εξώφυλλο της έγνεφαν από ώρα. Τιμή: δυο ευρώ.
Έψαχναν παρέα και ράφι. Ένας αιώνας. Με αγάπη, πάντα υπάκουος, η
αφιέρωση.
_Μαγδαληνή Καστάνη


# 122 :
Στο σκοτάδι, η παρουσία της ήταν παντού. Μπορούσε να μυρίσει τ'
άρωμα της. Ένιωσε τα χείλη της στα δικά του. Το ξυπνητήρι σκότωσε τ'
όνειρο.
_Αλέξανδρος Κόκκορης


# 126 :
Φυσούσε. Μεσάνυχτα και ακόμα φυσούσε. Κοιμήθηκα και μέσα στα
όνειρά μου πάντα… φυσούσε. Έπειτα κάποιος με φίλησε! Νόμισα…
Ήταν ο άνεμος.
_Μάνος Κοντολέων


# 131 :
Φλερτάρεις με το θάνατο! Της φώναζα. Δεν άκουγε. Της το φωνάζω
πάλι, μόνο που τώρα πια, δε μπορεί να με ακούσει.
_Πέρσα Κουμούτση


# 140 :
Φθινόπωρο. Δάκρυα στα τζάμια, ιδρώτας στα σεντόνια. Μετά σιωπή.
Ντύνεσαι και φεύγεις. Ανάσες οι στιγμές, αιώνια η αναμονή. Μέχρι την
επόμενη εποχή.
_Άγης Κριμπένης


# 318 :
Πίστευαν ότι θα πεθάνει, νόμιζε πως θα αυτοκτονήσει. Τελικά φάνηκε
ότι με αντάλλαγμα λίγα δευτερόλεπτα ήλιου θα υπέμενε κι άλλα.
_Λένα Φουτσιτζή


Oι μικρές ιστορίες προέρχονται από τη συλλογή μικροδιηγημάτων #Tweet_Stories
διανέμεται ελεύθερα στο Διαδίκτυο σε μορφή ψηφιακού βιβλίου
με άδεια Creative Commons

Μπορείτε να κατεβάσετε τη συλλογή από εδώ: http://www.openbook.gr/2012/03/tweet-stories.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου