Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Η Βάρδος Νέξ- σελίδα 10


Ο Ριχάρδος αμέσως τράβηξε το σπαθί του. Αν του έκαναν επίθεση, τότε ήταν σχεδόν σίγουρο ότι θα έπεφταν αρκετοί φρουροί νεκροί. Μπορεί να πέθαινε κι εκείνος, αλλά δεν τον ένοιαζε, θα διεκδικούσε το θρόνο του βασιλείου, ήταν δικός του.
     Η πανέμορφη πριγκίπισσα ταράχτηκε περισσότερο όταν αντίκρισε το σπαθί που κρατούσε στα χέρια ο άνδρας. Στη λεπίδα του σπαθιού μπορούσε να διακρίνει ρουνικά. Είχε διδαχθεί στο παλάτι από το μέγα μάγο της αυλής. Ωστόσο, τα βλέφαρά της ανοιγόκλεισαν αρκετές φορές μέχρι να μεταφράσει τα γράμματα. Η επιγραφή του σπαθιού έλεγε: «Το αίμα με θρέφει». Αυτή την επιγραφή την είχε συναντήσει σ’ ένα βιβλίο με θρύλους του Έσω Κόσμου. Αν δεν έσφαλε, αυτό το σπαθί άνηκε κάποτε στον Κερασφόρο βασιλιά. Είχε σφυρηλατηθεί από καταχθόνια ξωτικά σε φωτιά δράκου. Ο θρύλος έλεγε ότι όσο περισσότερα άτομα έβρισκαν το θάνατο από το σπαθί, τόσο αυτό γινόταν δυνατότερο. Οι φήμες έλεγαν ότι είχε σκοτώσει τον κερασφόρο βασιλιά και ότι το αίμα του εξακολουθούσε να βρίσκεται μέσα στο σπαθί δίνοντάς του μοναδική δύναμη. Ο Αιματοβαμμένος όπως αποκαλούταν το σατανικό αυτό δημιούργημα  μπορούσε εύκολα να θανατώσει ακόμα και τον καλύτερο πολεμιστή του βασιλείου, μπορούσε κάλλιστα να σκοτώσει και τον Λύριο, καθώς η μαγεία των προγόνων ήταν πανίσχυρη.
     «Σταματήστε», φώναξε η γυναίκα ελπίζοντας να επικρατήσει η κοινή λογική και να μην θρηνήσουν θύματα μέσα στην αίθουσα του θρόνου.
     Όλοι μεμιάς υπάκουσαν στη μελλοντική βασίλισσα. Ακόμα και ο Ριχάρδος έβαλε τον Αιματοβαμμένο πίσω στη θήκη. Πίστευε πως η πριγκίπισσα είχε συλλογιστεί καλύτερα τα λεγόμενά του. Αργά ή γρήγορα, θα δεχόταν τη συμφωνία, γιατί οι όρκοι των ευγενών είναι οι ιεροί και κανένας δεν είναι τόσο ανόητος ώστε να τους παραβεί.
     «Δέχομαι να γίνεις ο άνδρας μου υπό έναν όρο», είπε η Νέξ μεγαλόφωνα νιώθοντας βαριά θλίψη να κατακλύζει τη ψυχή της. Μπορεί να μην αγάπαγε τον Ριχάρδο, αλλά δεν μπορούσε να αφήσει απροστάτευτο το βασίλειο. Σαν αρχηγός όφειλε να πάρει τη σοφότερη απόφαση παραμερίζοντας τόσο τα συναισθήματά της όσο και το προσωπικό της συμφέρον. Μπορεί να είχε ανατραφεί μες στη χλιδή και τα πλούτη, είχε όμως αποκτήσει γνώσεις και ψυχή που δεν είχαν πολλοί άνθρωποι στην ηλικία της. Θα θυσίαζε την προσωπική της ευδαιμονία για να έπαιρνε τον Αιματοβαμμένο.
     «Θα μου δώσεις το σπαθί σου για αντάλλαγμα», είπε προσπαθώντας να φαντάζει επιβλητική.
     Ο Ριχάρδος, μην γνωρίζοντας κιόλας τη δύναμη του σπαθιού που είχε τη δυνατότητα στα χέρια οποιουδήποτε ικανού πολεμιστή να εμβαπτίσει ολόκληρη την πλάση στο χάος και την καταστροφή παρέδωσε το σπαθί χωρίς δεύτερη σκέψη. Η Νέξ πήρε το σπαθί κι εκείνος περιχαρής έτρεξε να την σφίξει στην αγκαλιά της. Μολαταύτα, η νεαρή γυναίκα πρόλαβε να εκστομίσει ότι οι πράξεις του Ριχάρδου δεν συμβάδιζαν με το πρωτόκολλο, οπότε θα έπρεπε να περιμένει μέχρι αύριο που θα ανακοινώνονταν οι αρραβώνες τους.
        Με αυτά τα λόγια εγκατέλειψε η πριγκίπισσα την αίθουσα του θρόνου. Οι φρουροί έδιωξαν τους υπόλοιπους μνηστήρες, οι οποίοι στο άκουσμα του γεγονότος άρχισαν να βλασφημούν τη κακή τύχη που τους είχε βρει.
      «Φωνάξτε τον πατέρα μου, θέλω να του μιλήσω», διέταξε η Νέξ τους ευνούχους της καθώς έκλεινε την πόρτα της κάμαρά της……..

Συνεχίζεται
Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης  



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου