Πέμπτη, 23 Αυγούστου 2012

Η Βάρδος Νέξ- σελίδα 13


           Η δολοφόνος έφτασε απ’ έξω από την κεντρική πύλη. Πέταξε μακριά τον μανδύα που κάλυπτε όλα τα χαρακτηριστικά της. Τώρα, που είχε μεταμορφωθεί στην πριγκίπισσα Νέξ δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να μπει στο παλάτι. Όταν θα έφτανε στα ιδιαίτερα διαμερίσματά της θα σκότωνε την Νέξ και θα έπαιρνε τη θέση της, θα γινόταν επιτέλους βασίλισσα.
           Οι φρουροί της κεντρικής πύλης αντικρίζοντας παραξενεύτηκαν που η πριγκίπισσα κυκλοφορούσε τόσο αργά μονάχη της έξω από τα βασιλικά ανάκτορα, αλλά δεν μπορούσαν να φέρουν καμία αντίρρηση, καθώς ήταν η μελλοντική βασίλισσα, ο λόγος της ήταν νόμος. Υποκλίθηκαν στη θέα της αφήνοντάς την να διαβεί την μεγαλόπρεπη πύλη των ανακτόρων.
            Η Λέριαλ προχώρησε φροντίζοντας να συμπεριφέρεται όπως η Νέξ, δεν ήθελε να κινήσει τις υποψίες κανενός. Έτσι, προέταξε το θώρακά της, σήκωσε το ανάστημά της ξεκίνησε να βαδίζει μεγαλόπρεπα, όπως άρμοζε σε μια πριγκίπισσα.
            Περνώντας την είσοδο του παλατιού έμεινε για λίγο εκστασιασμένη από το θέαμα που αντίκρισε. Μπορεί να είχε ακούσει ιστορίες για το παλάτι, αλλά αυτό που αντίκρισε δεν είχε καταφέρει ποτέ να το φανταστεί. Βρισκόταν στον κήπο των αισθήσεων, το μεγαλύτερο κήπο του Έσω Κόσμου. Υπήρχε πληθώρα λουλουδιών, ενώ η ευωδιά των λουλουδιών γέμιζαν με μια αίσθηση ευφορίας το σώμα της Λέριαλ. Οι τουλίπες σχημάτιζαν κύκλους, ενώ τα κόκκινα τριαντάφυλλα, τόσο κόκκινα όσο το αίμα σχημάτιζαν ακριβώς στο κέντρο του κήπου μια  γιγάντια καρδιά, ενώ ακριβώς δίπλα της μια πανδαισία τόσο χρωμάτων όσο και λουλουδιών απεικόνιζε έναν δράκο που ξερνούσε φωτιά από το στόμα. Κάπου αριστερά, με μια ποικιλία λουλουδιών που η Λέριαλ δεν αναγνώριζε είχε δημιουργηθεί το κεφάλι της πρώην βασίλισσας, σαν φόρος τιμής προς το πρόσωπό της. Άλλωστε, ήταν γνωστή στα πέρατα του βασιλείου η αγάπη του Λύριου για εκείνην.
              Αφού χάζεψε αρκετά τον φαντασμαγορικό κήπο με την πληθώρα λουλουδιών αποφάσισε να  συνεχίσει γρηγορότερα για τα διαμερίσματα της Νέξ. Φοβόταν πως τα θέλγητρα και η μαγεία που έκρυβε το παλάτι θα την έκαναν να λησμονήσει το στόχο της.
              Το φως του ήλιου άρχισε να εμφανίζεται αργά, αλλά σταθερά στον ουρανό φωτίζοντας με τις ακτίνες του την πλάση. Είχε αργήσει υπερβολικά, δεν θα προλάβαινε να εκτελέσει την αποστολή της. Ξεκίνησε να τρέχει κρατώντας τα σχέδια του Ιάκωβου για το παλάτι. Έστριψε αριστερά από την κουζίνα, βγήκε πάλι στην αυλή του παλατιού, είχε κάνει πάλι κάποιο λάθος. Φοβισμένη ξεκίνησε να κοιτάζει τα μπαλκόνια. Ευτυχώς είδε την Νέξ να αγναντεύει την επικράτειά της σε ένα κοντινό σημείο. Η Λέριαλ, κρύφτηκε πίσω από ένα δέντρο, τράβηξε το τόξο της. Θα επιχειρούσε να την σκοτώσει από απόσταση. Ύστερα, θα ανέβαινε στο δωμάτιο και θα ξεφορτωνόταν το πτώμα. Μπορεί να μην είχε ιδέα πως θα γινόταν αυτό, αλλά δεν είχε χρόνο και έπρεπε να δράσει άμεσα.
              Τέντωσε τη χορδή του τόξου, σημαδεύοντας το λαιμό της κοπέλας. Ένας σιγανός ήχος σήμανε την εκτόξευση του βέλους.
                Η Νέξ  κοίταζε με δέος τον κόσμο που γυρόφερνε κάνοντας ποικίλες εργασίες. Ήταν ακόμα πολύ πρωί, μα δεν είχε ύπνο. Σκεφτόταν διαρκώς τον αρραβώνα της.
                Ξαφνικά, ένα χέρι την άρπαξε κλείνοντάς της με βία το στόμα. Τραβήχτηκε προς το εσωτερικό του δωματίου παρά τη θέλησή της από κάποιο άγνωστο.
                Το βέλος, δεν βρήκε το στόχο, χάθηκε στον ορίζοντα. Μια βλασφημία ακούστηκε τις πρώτες πρωινές ώρες της μέρας. Ήταν η Λέριαλ που είχε αποτύχει στην αποστολή της……….. 

Συνεχίζεται
Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου