Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2012

Η Βάρδος Νέξ-σελίδα 2


Πρώτος απ’ όλους ήταν ο γελωτοποιός του παλατιού, που θεωρούσε πως το παλάτι δεν τον σεβόταν όσο έπρεπε. Πίστευε πως ο Λύριος ήταν υποχρεωμένος απέναντί του, εφόσον τον είχε σώσει αμέτρητες φορές από τη βαριά κατάθλιψη. Καταγόμενος κιόλας από αρχοντική γενιά από το βασίλειο της Δύσης δεν άργησε να συμμαχήσει μαζί με τους εχθρούς του Λύριου ώστε να επιτύχει την έξωση του κρατερού βασιλιά.
        Έτσι, μια νύχτα που το ολόγιομο φεγγάρι δέσποζε στο ουρανό εγκατέλειψε το παλάτι. Θα πήγαινε στο πανδοχείο της κοιμισμένης αρκούδας, όπου θα έβρισκε σύμφωνα με το σχέδιο πράκτορες των ημίαιμων ξωτικών. Είχε λάβει ένα γράμμα πριν από μια εβδομάδα διευκρινίζοντάς του ότι αν στρεφόταν εναντίον του βασιλιά θα κέρδιζε τη θέση του συμβούλου του βασιλιά Μπογκάρντ. Θα εξουσίαζε τα ημίαιμα ξωτικά, και γιατί όχι, θα μπορούσε όταν πέρναγε ο καιρός να μηχανορραφήσει κατά του βασιλιά κερδίζοντας τελικά το θρόνο. Κοντολογίς, ο Ιάκωβος ο γελωτοποιός ήταν εκ φύσεως αρχομανής.
         Το άλογο του Ιάκωβου ήταν μια φοράδα που του είχε δωρίσει προσωπικά ο ίδιος ο Λύριος. Ήταν ένα άλογο εξαιρετικό, ίσως και ένα από τα γρηγορότερα του βασιλείου. Ο Ιάκωβος μπορεί να πίστευε ότι ο  κρατερός άρχοντας δεν του φερόταν γενικότερα σωστά, μα αν ρωτούσατε τον κόσμο θα σας έλεγε ότι είχε αποκτήσει πολλά προνόμια για γελωτοποιός. Μια φοράδα, ένα τριώροφο σπίτι στο κέντρο της αγοράς και βέβαια, τον σεβασμό όλων των κατοίκων του Βόρειου βασιλείου. Όμως, η πλεονεξία ενός ανθρώπου μπορεί να μην έχει όρια.
         Η φοράδα σταμάτησε απ’ έξω από τη δρύινη πόρτα του πανδοχείου. Το καπέλο που φορούσε εξακολουθούσε να κουνιέται προκαλώντας ένα αχνό κουδούνισμα. Το υπόλοιπο του σώμα είχε φροντίσει να το καλύψει μ’ ένα κατάμαυρο μανδύα. Ξέρετε, και η υπόλοιπη στολή που κοσμούσε το σώμα του είχε πάνω μικρά κουδουνάκια. Ο μανδύας λοιπόν, όχι μόνο κάλυβε τα χαρακτηριστικά του σώματός του, μα περιόριζε συνάμα κάπως τον ήχο.  
           Ο Ιάκωβος έστριψε το πόμολο της πόρτας του πανδοχείου. Αμέσως, τον χτύπησε στο πρόσωπο ένα μείγμα αέρος από σκόρδο, αλκοόλ και καπνό. Μάλιστα, στην αρχή κόντεψε να λιποθυμήσει, μα έπρεπε να μείνει όρθιος. Είχε μια δουλειά να φέρει εις πέρας. Θα εκθρόνιζε το Λύριο μαζί με την πανέμορφη κόρη του. Θα έπαιρνε τη θέση του συμβούλου, κι έπειτα του ιδίου του βασιλιά.
          Κοίταξε το χώρο ερευνητικά. Υποτίθεται ότι θα έβρισκε μέσα τέσσερις μυστικούς πράκτορες με εξαιρετικές δολοφονικές ικανότητες. Αυτοί θα αναλάμβαναν τη δολοφονία του Λύριου. Όσο όμως κι αν έψαχνε το χώρο τα μάτια του αδυνατούσαν να εντοπίσουν τους ημίαιμους δολοφόνους.
           Απογοητευμένος όπως ήταν κάθισε σ’ ένα γωνιακό τραπέζι ολομόναχος. Λογικά, οι πράκτορες θα τον έβρισκαν σύντομα, και δεν είχε άδικο. Παρήγγειλε μία κρύα μπύρα, γιατί το ταξίδι τον είχε εξουθενώσει.
           Η σερβιτόρος σε κλάσματα του δευτερολέπτου έφερε τη μπύρα.  Την έφερε τόσο γρήγορα στον πελάτη που ο καθένας θα αντιλαμβανόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Μολαταύτα, ο Ιάκωβος στεκόταν ατάραχος στο τραπέζι περιμένοντας τη συντροφιά του. Ίσως η σιγουριά του ότι τίποτα κακό δεν θα συνέβαινε να προερχόταν από το συγκερασμό της υπέρμετρης αισιοδοξίας και της απληστίας που διέκρινε τον γελωτοποιό.
       Καθώς έπινε τη μπύρα τα βλέφαρα του ανθρώπου άρχισαν σιγά-σιγά να κλείνουν. Η μπύρα έπρεπε να περιείχε ένα είδος υπνωτικού. Ο Ιάκωβος αντιλήφθηκε το υπνωτικό όταν πια  ήταν πάρα πολύ αργά. Ο Μορφέας οδήγησε τον γελωτοποιό του βασιλείου του Βορρά στον κόσμο των ονείρων. Εκεί όπου όλα είναι πιθανά. Σε εκείνον τον κόσμο ήταν σχεδόν βέβαιο ότι είχε γίνει ουκ ολίγες φορές βασιλιάς………  

Συνεχίζεται

Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου