Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Η Βάρδος Νέξ- σελίδα 5


Το συγκεκριμένο σπήλαιο ήταν ευρύτερα γνωστό στον Έσω Κόσμο, καθώς ο χώρος είχε την ικανότητα να αναπαράγει τα λεγόμενα του ομιλητή σε αμέτρητες αποχρώσεις. Κάποτε άκουγες παιχνιδιάρικες φωνές που έκρυβαν στο βάθος κάποια αφέλεια ή μίσος και άλλοτε φωνές βροντερές, τρομαχτικές.
       Για να σας πω την αλήθεια ο Ιάκωβος πιστεύω πως είχε ακούσει ένα μίγμα πολλών φωνών, γιατί διαφορετικά δεν πιστεύω να ήταν στη θέση να αντιληφθεί ότι βρισκόταν στη σπηλιά.
      «Βρίσκομαι στη σπηλιά των Χιλίων Φωνών;», ρώτησε με τρεμάμενη φωνή.
      Τα μέλη της οργάνωσης κοιτάχτηκαν προς στιγμή με πρωτόγνωρη έκπληξη. Πρώτη φορά κάποιος αιχμάλωτος καταλάβαινε το χώρο. Η Λέριαλ έκανε νόημα σε όλους να μην απαντήσουν στην ερώτηση. Πρέπει να ήταν όλοι γύρω στους έξι, συμπεριλαμβανομένου και του γελωτοποιού που τριγυρνούσε για χρόνια στις αυλές του Βόρειου βασιλείου, φροντίζοντας με τα εύστοχα αστεία του να προκαλεί μια θυμηδία ικανή να πυροδοτήσει αναρίθμητα γέλια.
     «Η ερώτησή σου θα μείνει αναπάντητη φίλε μου. Τώρα, θα ήθελα να πεις οτιδήποτε γνωρίζεις για το παλάτι, διαφορετικά δεν υπάρχει η παραμικρή περίπτωση να βγεις από εδώ ζωντανός», ακούστηκε η Λεριάλ κι ύστερα άλλες έξι φωνές που έλεγαν ακριβώς το ίδιο.
     Μολονότι ο γελωτοποιός είχε ξεφύγει από επιλογές, αποφάσισε να τραβήξει το σκοινί λίγο παραπέρα. Στην αρχή, νόμιζε ότι τα άτομα που τον είχαν αιχμαλωτίσει κατείχαν μαγικές δυνάμεις. Στην αρχή βρισκόταν στα σκοτάδια της πλάνης και της άγνοιας. Τώρα, όμως τα πράγματα είχαν αλλάξει. Η ρόδα της μοίρας είχε γυρίσει πάλι προς το μέρος του δίνοντάς του την ικανότητα πρώτα να αντιληφθεί κάτι που ήταν ολοφάνερο, το γεγονός ότι ύστερα από τις φωνές ακολουθούσε κι ένας αντίλαλος κι ύστερα ότι δεν μπορούσαν να τον πειράξουν καθώς ήταν πολύτιμος. Χωρίς αυτόν κατά πάσα πιθανότητα η δολοφονία του κρατερού βασιλιά των ανθρώπων δεν θα λάμβανε ποτέ χώρα. Παράλληλα, τα παιδιάστικα λάθη της οργάνωσης των Σκιών φανέρωναν ακόμα μία πραγματικότητα, η Λέριαλ δεν ήταν αυτή που έλεγε, αφού φάνταζε αδιανόητο τα παλαιά μέλη της οργάνωσης να φανέρωναν έτσι εύκολα το κρησφύγετο τους. Είχε το πάνω χέρι, γι’ αυτό έπρεπε να κινηθεί γρήγορα ώστε να σώσει τη ζωή και το μερίδιό του.
     «Γιατί βιάζεσαι τόσο; Θα έλεγα, να κάνεις λίγο ησυχία, να ανοίξουμε τα φώτα και να συζητήσουμε σαν άνθρωποι. Δεν είστε η οργάνωση των Σκιών γιατί δείχνετε ερασιτέχνες και δεύτερον αγαπητή μου γυναίκα, χωρίς εμένα είναι σχεδόν απίθανο να επιτύχετε το σκοπό σας», είπε με ανεβασμένη ψυχολογία ο μετρ του γέλιου.
      «Δεν πρόκειται να συμβιβαστώ μαζί σου ανόητε. Μίλα επιτέλους», είπε η γυναίκα οργισμένα χτυπώντας το κεφάλι του Ιάκωβου με τη λαβή του μαχαιριού της.
       Το χτύπημα ήταν δυνατό. Ο ήχος από τα κουδουνάκια του καπέλου γέμισε τη σπηλιά. Το βούισμα μέσα στο κεφάλι του τον έκανε να χάσει την αυτοσυγκέντρωσή του.
Μολαταύτα, έσφιξε τα δόντια και μίλησε ξανά δίχως οίκτο φόβου.
       «με χρειάζεσαι και γι’ αυτό θα με αφήσεις να έρθω μαζί σου στο παλάτι του Λύριου. Όταν φτάσουμε εκεί θα σου εξηγήσω τα πάντα. Συμφωνείς; Μην ξεχνάς ότι είμαι ο μόνος που μπορεί να σε βοηθήσει», είπε ο άνδρας ελπίζοντας να μην δεχτεί κανένα νέο χτύπημα.......

Συνεχίζεται
Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης 

  
   
      


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου