Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Η Βάρδος Νέξ- σελίδα 25


Η Νέξ αισθάνθηκε τη ψυχή της να αποχωρίζεται το σώμα. Ένιωσε να πετάει για κάποιο χρονικό διάστημα. Δεξιά κι αριστερά της ένα εκτυφλωτικό φως έκρυβε τα πάντα. Δεν μπορούσε να διακρίνει, μα ούτε να νιώσει τίποτα. Παρόλη την έκπληξή της το μέρος της φάνηκε γνωστό. Κάποτε έπρεπε να είχε έρθει ξανά σ’ αυτό το μέρος.
       Η αιώρηση του πνεύματος σταμάτησε απότομα. Στεκόταν μπροστά σ’ ένα ολόχρυσο θρόνο. Στα χέρια του θρόνου διέκρινε μόνο κάτι μεγάλα διαμάντια σε ροζ αποχρώσεις. Το μέρος σου έδινε πια την αίσθηση μιας μακάβριας φυλακής παρά ενός βασιλείου.
      Μέσα από το εκτυφλωτικό φως έκανε την εμφάνισή του ένα πνεύμα. Η ανατριχίλα και το δέος της γυναίκας για εκείνο έφτασε στο ζενίθ. Το πνεύμα που είχε εμφανιστεί μπροστά της είχε χίλια κεφάλια και άλλα τόσα χέρια. Όλα τα μάτια του ήταν στραμμένα πάνω της. Έλεγχαν την πριγκίπισσα και μάλιστα μερικά απορούσαν για την παρουσία της. Βλέπετε, ο Εβλίς δεν ήταν συνηθισμένος στους απρόσκλητους επισκέπτες. Συχνά δυσανασχετούσε με όλους εκείνους που έκαναν την εμφάνισή τους στο βασίλειό του, γιατί δεν έβρισκε μέσα στην ψυχή τους τίποτα συνταρακτικό.
      Οι περισσότεροι που έρχονταν για να ζητήσουν γονυπετείς τη βοήθειά του ήταν συνηθισμένοι άνθρωποι που είχαν βουτηχτοί από βρεφική ηλικία μέσα στην ακολασία. Ήταν άνθρωποι που αναζητούσαν εξουσία, πλούτη, πανέμορφες καλλονές για να τους συντροφεύουν τα βράδια κάνοντας παράλληλα διάφορες κολασμένες επιθυμίες τους πραγματικότητα. Αυτοί όλοι άνηκαν στην κατηγορία των διεφθαρμένων όντων. Καμία ηθική αρετή δεν κοσμούσε τους ίδιους, μα ούτε και τους απογόνους.
     Η Νέξ όμως, ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας. Ο πατέρας της, ο Λύριος, είχε προικιστεί από τη φύση με άπλετα προτερήματα. Είχε καταφέρει να εκδιώξει έστω για λίγο το κακό από τον Έσω Κόσμο και να πλάσει σχέσεις αξιοπιστίας, σεβασμού και ειρήνης ανάμεσα στα τέσσερα βασίλεια. Η κόρη του ήταν ο συνεχιστής αυτού του έργου.
     Ξαφνικά στο μυαλό του Εβλίς πλάστηκε μια ιδέα απόλυτα λογική, απόλυτα καταχθόνια. Στο κατώφλι του σπιτικού της στεκόταν ένας από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους των κόσμων. Είχε καιρό να διαφθείρει έναν καλοσυνάτο άνθρωπο και να τον οδηγήσει από την ευτυχία και την ελπίδα στην κατάθλιψη και στην πλήρη απαξίωση της καλοσύνης. Ο στόχος ήταν δύσκολος, μα εφικτός, αφού αυτός ήταν ο τρομερός Εβλίς.
     «Τι θέλεις;», ακούστηκε η βροντερή φωνή του πνεύματος.
     Η φωνή του επανέφερε την πριγκίπισσα στην τάξη. Οι σκέψεις της την είχαν παρασύρει σ’ έναν άλλο κόσμο όπου τα πράγματα ήταν ευκολότερα για εκείνη.
    «Θέλω να με σώσεις από την δύσκολη κατάσταση στην οποία έχω περιέλθει στον Έσω Κόσμο», είπε εκείνη με πυγμή.
    «Γυναίκα, γίνεται πιο συγκεκριμένη», είπε ο Εβλίς εμφανώς πιο εκνευρισμένος.
    «Βρίσκομαι σ’ έναν στάβλο μαζί μ’ έναν άνδρα που ονομάζεται Ασημόκαρδος.  Μας έχουν περικυκλώσει δύο δαίμονες. Ο πρώτος είναι ένας δαίμονας με μακρόστενα χέρια που παίρνει διάφορες  μορφές και ο δεύτερος είναι ένα τερατόμορφο άλογο με σουβλερά δόντια. Σου ζητάω λοιπόν, να μας βοηθήσεις να ξεφύγουμε από αυτά τα πλάσματα», είπε η κοπέλα θερμοπαρακαλώντας το πνεύμα.
    «Θα σε βοηθήσω κόρη του Λύριου. Σε αντάλλαγμα όμως θα πρέπει να μου δώσεις κάτι πολύτιμο. Θα ήθελα να μου δώσεις το ένα από τα τέσσερα κομμάτια που σχηματίζουν την καρδιά σου»
     Η Νέξ δεν θεώρησε πως το αίτημα του πνεύματος ήταν τόσο τρομερό όσο ισχυριζόταν. Έτσι χωρίς να σκεφτεί ορθά τη συμφωνία εκστόμισε με περισσή ευκολία τη συμφωνία της.
     Ο κόσμος των πνευμάτων χάθηκε όσο ξαφνικά είχε εμφανιστεί εξαφανίζοντας μαζί του και το ένα κομμάτι της καρδιά της μελλοντικής βασίλισσας του Έσω Κόσμου.........

Συνεχίζεται
Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης  



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου