Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Η Βάρδος Νέξ-σελίδα 51


           Η ανακούφιση των μαχόμενων από την ευτυχή κατάληξη της μάχης οδήγησε ουσιαστικά στην υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του Γκραήλ. Η πλειονότητα των στρατιωτών ορκίστηκε σ’ αυτόν αιώνια πίστη. Αυτομόλησαν από τους βασιλιάδες τους και δημιούργησαν μαζί με τον μοναχό Ιωάννη ένα τάγμα που έμεινε γνωστό στην ιστορία σαν το τάγμα του δράκου»
         «Δεν μπορώ να σε πιστέψω. Το τάγμα του δράκου δεν έχει καμία σχέση με τον κυβερνήτη της γης. Το τάγμα του δράκου σύμφωνα με τα βιβλία ήταν μια ομάδα μ’ ένα μυστήριο πρόσωπο που προκαλούσε καταστροφές και διαγούμιζαν χωριά για να αποκτήσουν πλούτη και εξουσία», φώναξε η Νέξ με πάθος.
         Ο πολεμιστής κοίταξε την πριγκίπισσα με απάθεια. Δεν είχε όρεξη να προκαλέσει καβγά. Αυτός γνώριζε την πραγματική ιστορία, που δεν είχε γραφτεί στα χρονικά του Έσω Κόσμου.  Τα βιβλία ποτέ δεν ήταν αντικειμενικά. Πάντα παρουσίαζαν τα γεγονότα όπως ήθελε ο εκάστοτε συγγραφέας. Στην περίπτωση του Γκραήλ δεν ήταν ανθρωπίνως δυνατόν ένας απλός γραφέας να φανερώσει την αλήθεια καθώς ο άνδρας αυτός είχε αναδειχθεί στην ευρύτερη κοινωνία σαν το πρότυπο της γενναιότητας, της καλοσύνης και της ανδρείας. Δεν γινόταν  να αποκαθηλωθεί ένα είδωλο με τέτοια βαρύνουσα σημασία για τους πολίτες.
         Ο Κόλλοκαρ γέλασε. Του φάνηκε αστείο ότι ο Λύριος δεν είχε διδάξει στην κόρη του την αλήθεια. Ο Λύριος ήταν σεβάσμιος και παντογνώστης, σίγουρα θα γνώριζε την πραγματικότητα. Ίσως, να μην ήθελε να δημιουργήσει μια λάθος αντίληψη του Έσω Κόσμου, γιατί τότε ίσως η Νέξ να μην δεχόταν να αναλάβει τις τύχες του βασιλείου των ανθρώπων.
        Ξάφνου, ο πολεμιστής συνειδητοποίησε πως η πριγκίπισσα δεν έπρεπε να μάθει την αλήθεια. Όσο λιγότερα ξέρεις τόσο καλύτερα είναι.
        «Ναι, λάθος έκανα. Έχεις δίκιο μπέρδεψα τις ιστορίες. Ο Γκραήλ μετά τη μάχη έφυγε και έφτασε στην οροσειρά Λόριφ. Εδώ, ανάμεσα στα βουνά θα συνέχιζε τη ζωή του. Απαρνήθηκε την ανθρώπινη μορφή του και αποφάσισε να παραμείνει δράκος για πάντα. Βλέπεις, περίμενε πως κάποια μέρα μια νέα απειλή θα έμελλε να οδηγήσει τον Έσω Κόσμο στην καταστροφή. Αν παρέμενε αυτός ζωντανός ίσως να μπορούσε να την αποτρέψει» , είπε ο πολεμιστής προσπαθώντας να κρύψει το γεγονός ότι είχε πει ψέματα.
         «Για ποιο λόγο εξιστορήσαμε όμως όλη την ιστορία του κυβερνήτη της γης;»
         «Για να αποτρέψεις την επερχόμενη καταιγίδα αγαπητή βασίλισσα του Βόρειου βασιλείου, θα πρέπει να εξασφαλίσεις τη βοήθεια του δράκοντα»
         «Πως ξέρεις ότι έρχεται καταιγίδα;», ρώτησε με πείσμα η γυναίκα.
         «Όλα μαθαίνονται στην οροσειρά Λόριφ. Πλησιάζει πόλεμος στο είπα και πριν. Θα πρέπει πρώτα να ξεφύγουμε από την οροσειρά. Μονάχα ο δράκοντας μπορεί να μας βγάλει από τα βουνά. Ακόμα και εγώ που ζω τόσα χρόνια εδώ δεν μπορώ να βρω την έξοδο. Χωρίς το δράκοντα δεν θα καταφέρουμε τίποτα», είπε απελπισμένα ο Κόλλοκαρ.
         «Θα πάμε σε λίγο να τον βρούμε. Θα μας βοηθήσει σίγουρα», είπε η Νέξ χωρίς να πιστεύει ουσιαστικά τα λεγόμενα που εκστόμισε. Η αποστολή φάνταζε εξαιρετικά δύσκολη ακόμα και για την κόρη του ξακουστού Λύριου…

Συνεχίζεται
Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης
          
              

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου