Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

H Βάρδος Νέξ-σελίδα 65


           Το τραγούδι του Βαλτάζαρ γαλήνευσε τον Ασημόκαρδο.  Παρά τη θέλησή του κατέβασε το στιλέτο. Το εναπόθεσε ξανά στη κρυφή θήκη που υπήρχε στη μέση του. Ο Κόλλοκαρ από την άλλη κατέβαλλε υπεράνθρωπες προσπάθειες ώστε να μην υποκύψει στο τραγούδι του. Ωστόσο, τα ακροδάχτυλα ξεκίνησαν να τραβιούνται προς τα πίσω από μόνα τους. Τα ξανθά μαλλιά της γυναίκας απελευθερώθηκαν. Επιτέλους, σταμάτησε να χτυπάει το κρανίο της στο πέτρωμα της σπηλιάς.
             Η κρατερή κοπέλα έπεσε στα τέσσερα. Από τα ρουθούνια της εξακολουθούσε να τρέχει αίμα. Παράλληλα, είχε αρκετά σκισίματα σε όλη την επιφάνεια του προσώπου της, ενώ η περιοχή γύρω από τα μάτια είχε πρηστεί. Η εικόνα της δεν θύμιζε σε τίποτα εκείνη την επιβλητική παρουσία που πριν από αρκετό καιρό βρισκόταν στα ανάκτορα του βασιλείου τον ανθρώπων και δεχόταν  προς ακρόαση τους μελλοντικούς της μνηστήρες. Τώρα πια, θύμιζε περισσότερο ένα κοριτσάκι παρά μια βασίλισσα.
            Η ξεκάθαρη εικόνα της Νέξ συγκλόνισε τόσο τον Βαλτάζαρ ώστε για κάποια δεύτερα να ξεχάσει τους στίχους του τραγουδιού. Ακόμα αδυνατούσε να καταλάβει ποιοι ήταν αυτοί που τον περιτριγύριζαν, μα πως ήταν δυνατόν ένας άνδρας να χτυπά με τόσο βάναυσο τρόπο μια γυναίκα; Στο πέτρωμα του σπηλαίου είχαν σχηματιστεί αλλόκοτα σύμβολα με το αίμα της χτυπημένης. Τα σύμβολα στο μάτι του απαίδευτου θα φάνταζαν ορνιθοσκαλίσματα, μα ο ίδιος από τη νηπιακή ηλικία είχε έρθει σε επαφή με τα ρουνικά. Μπορούσε να διαβάσει τα σύμβολα. Έγραφαν κάτι σπουδαίο, μα συνάμα τρομαχτικότατο.
          Η πριγκίπισσα αντιλήφθηκε τον σχηματισμό των ρουνικών. Τα κοίταζε αποσβολωμένη. Μπορούσε να τα διαβάσει και γι’ αυτό άλλωστε είχε τρομοκρατηθεί.
          Η μπότα του πολεμιστή την χτύπησε με απίστευτη δύναμη στο στομάχι. Άνοιξε το στόμα για να ουρλιάξει. Από το στόμα δεν βγήκαν όμως ουρλιαχτά παρά φρέσκο αίμα. Ένιωσε τον πόνο να φτάνει μέχρι τη καρδιά της. Σκίρτησε, λυπήθηκε για την τροπή των γεγονότων και ταυτόχρονα πύρωσε τόσο ώστε βρήκε την απαιτούμενη δύναμη να σηκωθεί για να σκοτώσει τον αδαή Κόλλοκαρ.
        Στην πραγματικότητα, η κίνηση της Νέξ δεν ταίριαζε κατά κάποιον τρόπο στο χαρακτήρα της. Ωστόσο, σ’ αυτό το σημείο θα πρέπει να σου θυμίσω ότι δεν ήταν πια η Νέξ που είχες γνωρίσει στο παλάτι. Το σκοτάδι στη ψυχή της είχε διογκωθεί από τότε που αντάλλαξε ένα από τα κομμάτια της καρδιά της.  Μπορούσε να τον σκοτώσει, το ήξερε η ίδια καθώς και ο Εβλίς που είχε αφήσει το μήνυμα στον τοίχο.
        Οι αισθήσεις του Βαλτάζαρ ενεργοποιήθηκαν ξανά οδηγώντας τον στη συνέχεια του τραγουδιού του. Παρά το μήνυμα του πνεύματος εκείνος θα έφερνε αντίσταση. Η γυναίκα είχε μολυνθεί από τον πανίσχυρο Εβλίς, μα δεν μπορούσε να την αφήσει να υλοποιήσει αυτό που είχε γραφεί με τα αιμάτινα γράμματα στο τοίχωμα του σπηλαίου.
        Η μελωδική φωνή την έκανε προς στιγμήν να διστάσει να απλώσει το χέρι της εναντίον του ήδη υπνωτισμένου άνδρα. Όλοι οι άλλοι είχαν υπνωτιστεί κιόλας από το τραγούδι. Εκείνη γιατί δεν είχε επηρεαστεί άραγε; Μέσα της ένιωθε να πάλλονται δύο τεράστιες δυνάμεις. Τις υπαγόρευαν τι ακριβώς όφειλε να κάνει. Η μία την κατεύθυνε προς το φόνο, ενώ η άλλη προς κάπου που αδυνατούσε να καταλάβει. Τι έπρεπε να κάνει; Βρισκόταν σε τεράστιο δίλημμα.
       Παρά τη μεγάλη προσπάθεια που κατέβαλε ο Βαλτάζαρ  ώστε να υπνωτίσει τους πάντες, εκείνη έδειχνε να μην επηρεάζεται ούτε κατά διάνοια από το τραγούδι. Γιατί άραγε; Ίσως και να ήξερε το λόγο και να μην ήθελε να το παραδεχτεί. Άλλωστε, φαίνεται να είχε λησμονήσει ότι η μαγική λύρα είχε μιλήσει. Το μουσικό όργανο είχε επιλέξει την κόρη του Λύριου…  

Συνεχίζεται
Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου