Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

H Βάρδος Νέξ-σελίδα 66


       Όσο κυλούσε ο χρόνος, ο βιρτουόζος βάρδος συνειδητοποιούσε την πικρή αλήθεια. Δεν μπορούσε να επηρεάσει τη Νέξ τόσο εύκολα όσο τους άλλους καθώς πρέπει να άνηκε πια και εκείνη στην ομάδα των βάρδων. Για να την επηρεάσει θα χρειαζόταν να παίξει εκείνη την αρχέγονη μελωδία που είχε παιχτεί πριν από πάμπολλα χρόνια, τόσα ώστε εκείνος δεν θυμόταν πως παιζόταν. Τα χρόνια είχαν περάσει, μα θα έπρεπε να θυμάται τη μελωδία. Ήταν ο μέγας βάρδος Βαλτάζαρ, γιατί είχε λησμονήσει το τραγούδι;
        Η Νέξ έπιασε από το λαιμό τον πολεμιστή. Ξεκίνησε να τον σφίγγει τόσο ώστε να καταφέρει να τον στραγγαλίσει. Δεν ήξερε γιατί, μα μισούσε τον Κόλλοκαρ. Τους είχε πει ψέματα από την αρχή, και εκτός αυτού ήταν ένας άνθρωπος με μισαλλόδοξα κίνητρα που επεδίωκε αποκλειστικά την ηγεμονία. Θα τον σκότωνε, γιατί δεν είχε να επιτελέσει και κάποιον ιδιαίτερο ρόλο στον Έσω Κόσμο.
        Ένας παράξενος ήχος που ακούστηκε αποτέλεσε το έναυσμα που αναζητούσε ο Βαλτάζαρ ώστε να θυμηθεί την αρχέγονη μελωδία. Τέντωσε το κορμί του, έκλεισε τα μάτια και ξεκίνησε να τραγουδάει με ένταση. Τα λόγια του τραγουδιού ήταν τα εξής:
Στον Έσω Κόσμο πολλά πλάσματα θα δεις
Μπορείς να συναντήσεις ξωτικά, ανθρώπους, νάνους, πλάσματα τόσο φοβερά που ο αδαής σου νους δεν τα χωρά.
Όλοι αυτοί και κυρίως οι ξωτικοί μπορεί να είναι δυνατοί, μα ποτέ δεν θα το φαντάζεις πως υπάρχουν κάποιοι ακόμα πιο κρατεροί.
Μια ικανότητα έχουν μοναδική, να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο με ιδιαίτερη πυγμή. Έχουν πολλά ονόματα, αλλά το πιο γνωστό είναι εκείνο του τροβαδούρου. Ναι, βάρδοι λέγονται όλοι εκείνοι που μπορούν τον κόσμο να κατευθύνουν και τα κορμιά τους να διευθύνουν.
Βάρδοι λέγονται λοιπόν οι άρχοντες της μουσικής, αυτοί οι τρομεροί θεοί.
Αν στο δρόμο σου συναντήσεις έναν τέτοιον πλάσμα φρόντισε να μην αποπροσανατολιστείς από το θείο του άσμα!

           Το αρχέγονο τραγούδι των βάρδων έδειχνε να έχει αποτέλεσμα. Τα χέρια της γυναίκας άφησαν σταδιακά το λαιμό του άνδρα. Παρόλα ταύτα, εξακολουθούσε να τον κοιτάζει μ’ ένα άκρως απειλητικό βλέμμα. Ακόμα και ο ίδιος ο βάρδος είχε τρομάξει αφάνταστα από το ύφος της γυναίκας.
           Η εικόνα της είχε καλυτερέψει βέβαια κάπως, αφού δεν έτρεχε αίμα. Ωστόσο, το πηγμένο αίμα είχε κολλήσει πάνω στα κατάξανθα μαλλιά της γυναίκας και έδιναν μια εντύπωση καταφρόνιας και απελπισίας. Βέβαια, απ’ όπου και ανέλυες την εικόνα της πριγκίπισσας δεν νομίζω να έβλεπες κάτι θετικό. Όλοι τους είχε καιρό να αντικρίσουν παρόμοιο θέμα. Θύμιζε περισσότερο ετοιμοθάνατο παρά ζωντανό.
           «Έλα κοντά μου βάρδε», φώναξε με μπάσα φωνή ο Βαλτάζαρ.
          Προς έκπληξή του, η Νέξ ακολούθησε κατά γράμμα την εντολή του. Με σταθερά βήματα πλησίασε τον τροβαδούρο. Μάλιστα, φάνηκε να χαμογελάει. Ήταν αυτή αντίδραση νοήμων ανθρώπου όμως; Αν ρώταγες τον μοναδικό άνθρωπο που ήταν σε θέση να εκφέρει άποψη εκείνη τη στιγμή, θα σου απάνταγε χωρίς να σκεφτεί ιδιαίτερα ότι η πανέμορφη οπτασία φαινόταν να έχει αρχίσει να χάνει τα λογικά της.
           Τώρα που είχε κάπως τον έλεγχο όλων τους έπρεπε να σκεφτεί τι ακριβώς θα έκανε. Ήθελε να σταματήσει τη διαμάχη. Περισσότερο απ’ όλα ήθελε όμως να μάθει για τον καιρό που βρισκόταν φυλακισμένος εδώ μέσα. Αφού μάθαινε τα πάντα σχετικά με τη φυλάκισή του, έπειτα θα μάθαινε την ιστορία του καθενός ξεχωριστά. Μια φωνούλα μέσα του έλεγε πως έπρεπε να μάθει από πού κρατάει η σκούφια του καθενός. Περισσότερο ποθούσε να εξερευνήσει την ιστορία της καλλονής καθώς έδειχνε παρότι παιδούλα ακόμα, να κατέχει γνώσεις και ικανότητες μοναδικές...

Συνεχίζεται 
Μίνως-Αθανάσιος καρυωτάκης

               

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου