Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Παραμύθι της Αφρικής-Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΑ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΟΛΑ


Τα παλιά χρόνια υπήρχε ένας πολύ ταλαντούχος άνθρωπος. Ήξερε να
κάνει τα πάντα, μπορούσε να μιλάει πολύ ωραία και γνώριζε τα
μυστικά του Δάσους, της σαβάνας και των νερών. Η φήμη του είχε
απλωθεί σ' ολόκληρη τη χώρα. Όμως παρ' όλα αυτά δεν ήταν
ευχαριστημένος. Παραπονιόταν πως δεν καταλάβαινε αυτά που τα
ζώα συζητάγανε αναμεταξύ τους. Έβλεπε τα ζώα να μιλάνε κι ήθελε
με κάθε τρόπο να μάθει τη γλώσσα τους.
Κι όπως μια μέρα κάκιζε δυνατά τον εαυτό του γι' αυτή του την
αδυναμία, παρουσιάστηκε μπροστά του ένα πνεύμα καλό και θέλησε
να μάθει γιατί είναι τόσο στενοχωρημένος αυτός που ήξερε τόσα κι
ήταν σύμβολο για τους ανθρώπους.
Ο πολύξερος άνθρωπος εξομολογήθηκε στο πνεύμα τον καημό του. Το
πνεύμα του υποσχέθηκε ότι η επιθυμία του θα εισακούγονταν. Του
παράγγειλε μόνο να πάει την επομένη να βρει το δέντρο μσέενγκα και
να περιμένει στη σκιά του.
Πράγματι ο πολύξερος άνθρωπος πήγε στο Δάσος, βρήκε το δέντρο
μσέενγκα και κάθισε στις ρίζες του. Το καλό πνεύμα παρουσιάστηκε
μπροστά του και του είπε: «θα υποστείς τώρα την τελετουργία που θα
σου χαρίσει την ικανότητα να καταλαβαίνεις τη γλώσσα των ζώων
όταν την ακούς αλλά και να τη μιλάς κι ο ίδιος. Όταν το τυπικό
τελείωσε το πνεύμα έθεσε στον πολυμαθή άνθρωπο μία και μόνη
απαγόρευση, δηλαδή να μην αποκαλύψει ποτέ στους ανθρώπους όσα
θ' ακούει να λένε τα ζώα μεταξύ τους, ούτε στην ίδια του τη γυναίκα.
Ο άνθρωπος ορκίστηκε να μην παραβεί αυτή την αρχή.
Από εκείνη την ώρα και μετά, ο άνθρωπος καταλάβαινε όλες τις
συνομιλίες των ζώων. Όταν όμως τ' άκουγε να λένε μεταξύ τους
πράγματα αστεία ή παράξενα, ο πολύξερος άνθρωπος δεν μπορούσε
να κρατήσει τα γέλια του. Σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που άρχισε να
προβληματίζει τους άλλους ανθρώπους γύρω του.
Μια μέρα, μπροστά στη γυναίκα του, ο άνθρωπος που κατείχε τη
γλώσσα των ζώων αιφνιδιάστηκε ακούγοντας δύο πουλάδες να λένε η
μία στην άλλη: «Αγαπητή μου φίλη, γνωρίζεις ότι τη συντρόφισσά μας
τη σφάξανε χτες για να τη φάει ένας ηλίθιος ξένος που είχε έρθει να
επισκεφτεί τον αρχηγό του χωριού;» και η άλλη κότα της αποκρίθηκε:
«Όχι, ακριβή μου, δεν το 'χω μάθει! Αναρωτιέμαι αλήθεια αν αυτά τα
σαρκοβόρα θα πάψουν κάποτε να μας κάνουν τη ζωή δύσκολη! Δεν
λυπούνται ούτε τ' αυγά μας ούτε κι εμάς τις ίδιες. Κι όταν μας ταΐζουν
πλουσιοπάροχα αποβλέπουν στη δική τους εξυπηρέτηση. Θέλουν να
μας βλέπουν να παχαίνουμε για να τους ανοίγει η όρεξη. Άσε πια που
ο μόνος άνθρωπος που καταλαβαίνει τη γλώσσα μας δεν κάνει
απολύτως τίποτα για να μας προστατέψει».
Σ’ αυτές τις κουβέντες ο άνθρωπος δεν κρατήθηκε κι έμπηξε τα γέλια.
Κατάπληκτη η γυναίκα του ρώτησε να μάθει γιατί γελάει σαν κανένας
βλάκας, χωρίς φανερό λόγο. Ο πολύξερος άνθρωπος θύμωσε και της
είπε ότι δεν είναι ηλίθιος για να γελάει χωρίς λόγο κι αιτία. Η γυναίκα
τότε επέμεινε να μάθει την αιτία του γέλιου του. Ο άνθρωπος απέφυγε
να δώσει εξηγήσεις. Κι αυτές οι σκηνές επαναλήφθηκαν αρκετές
φορές. Μια μέρα η γυναίκα έδειρε το σκύλο τους επειδή έκλεψε ένα
κομμάτι κρέας που εκείνη το 'χε κρατήσει για να το κάνει καπνιστό. Ο
σκύλος έσκουζε απ’ τον πόνο και γυρίζοντας στον άνθρωπο που
παρακολουθούσε τη σκηνή του είπε με παράπονο: «Αφεντικό, πες στη
γυναίκα σου να μη μου φέρεται μ' αυτόν τον απαίσιο τρόπο, μόνο και
μόνο γιατί άρπαξα ένα τοσοδά κομματάκι κρέας που το 'χα πιάσει
άλλωστε εγώ ο ίδιος στο κυνήγι. Θα με αναγκάσει κι εμένα κάποια
μέρα να της φερθώ με το χειρότερο τρόπο». Όπως συνήθως όμως ο
άνθρωπος έμπηξε τα γέλια. Εξαγριωμένη η γυναίκα του αποφάσισε
να τελειώνει μια και καλή με τα αναίτια γέλια του άντρα της.
Απαίτησε να της πει το λόγο που τον έκανε να γελάει, ειδάλλως
απείλησε ότι θα κρεμιότανε. Ο άντρας αρνήθηκε να της πει . Η
γυναίκα πήρε ένα σχοινί κι έτρεξε έξω στη σαβάνα να βρει δέντρο για
να κρεμαστεί. Πανικόβλητος ο άντρας έτρεξε πίσω της, τη σταμάτησε
και της υποσχέθηκε να της αποκαλύψει το μυστικό του. Έτσι λοιπόν,
ομολόγησε στη γυναίκα του ότι καταλαβαίνει τη γλώσσα των ζώων
και της διηγήθηκε όλα όσα είχε ακούσει μέχρι τότε.
Την ίδια στιγμή ο πολύξερος άνθρωπος μουγγάθηκε κι έχασε την
ακοή του. Και από την ημέρα εκείνη και μετά όλα τα προικισμένα με
χαρίσματα παιδιά γεννιούνται κωφάλαλα.
Αγκόλα, Μαλάνζε

Από το βιβλίο:
ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΦΡΙΚΗΣ
ΕΠΙΛΟΓΗ – ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Τέος Ρόμβος

2 σχόλια:

  1. To πήρα και το κράτησα για το αρχείο παραμυθιών που είχα...
    Καλό Πάσχα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χριστός Ανέστη και Χρόνια Πολλά!!! Ό,τι υπάρχει στο μπλόγκ μπορείς να το πάρεις αρκεί να γίνεται αναφορά στην πηγή :) Και συγγνώμη που έχω πάψει να είμαι τόσο δραστήριος αλλά με έχουν κατακλύσει διάφορες υποχρεώσεις :(

      Διαγραφή