Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2013

Εφιαλτικές υποψίες…

Ένα μυθιστόρημα σε συνέχειες πλασμένο από ομάδα συντάκτων του εΜΜΕίς.
Ο κρύος ιδρώτας την είχε λούσει. Μερικές σταγόνες έπεφταν στο νερό. Δημιουργούσαν μικροσκοπικά κύματα. Ήθελε να ξεσπάσει σε αλόγιστα χαχανητά, αλλά τελευταία στιγμή συγκράτησε αυτό το επικίνδυνο συναίσθημα. Ο Μεγάλος εφοπλιστής κινούσε τα νήματα σ’αυτόν τον κόσμο. Ακόμα ένα λάθος και θα γινόταν σίγουρα τροφή για τα σαρκοφάγα ψάρια. Προς το παρόν, την χρειαζόταν.
Κατάφερε να επανακτήσει την κυριαρχία της. Ο ιδρώτας έπαψε να τρέχει σαν ποτάμι από το κορμί της. Οι μύες του κορμιού ησύχασαν σταδιακά. Ένιωθε ανακούφιση που είχε καταφέρει να επιβληθεί στον εαυτό της. Ευτυχώς, ήταν ακόμα η κρατερά Ματίνα, η στυγερή δολοφόνος με τα αναρίθμητα πρόσωπα.
«Με χρειάζεσαι», πρόλαβε να εκστομίσει προτού ένα από τα πιράνχας γλείψει το πρόσωπό της.
Πανικός την κατέβαλε ξανά, αλλά έκλεισε τα μάτια της, προσπαθώντας για πολλοστή φορά να σκεφτεί λογικά. Ο Μεγάλος την χρειαζόταν και επομένως δεν επρόκειτο να τη σκότωνε. Ή μήπως έκανε λάθος;
«Ναι όντως», είπε εκείνος καθώς τράβαγε τη Ματίνα μακριά από το περίτεχνο γραφείο.
Με δύναμη την πέταξε πάνω από το γραφείο του. Έπεσε στο πάτωμα με φόρα. Χτύπησε στο πρόσωπο, αλλά συγκράτησε το θυμό που ήταν έτοιμος να ξεσπάσει σαν ορμητικός χείμαρρος από  μέσα της. Άλλωστε, δεν θα κατάφερνε τίποτα σημαντικό αν εναντιωνόταν στον άνθρωπο που στεκόταν απέναντί της και την κοίταζε με το σαρδόνιο χαμόγελό του. Κάποια στιγμή θα κατάφερνε να ξεφύγει από τα δεσμά του. Τότε θα ήταν ξανά ελεύθερη. Ίσως να μπορούσε να επιστρέψει στα πάτρια εδάφη. Να αντικρίσει ξανά όλους τους γνωστούς της, που είχε αναγκαστεί βίαια να τους ξεχάσει κάτω από το βάρος του πανίσχυρου χρόνου. Ο χρόνος ήταν ο μέγας ρυθμιστής των πάντων. Εκείνος κατά κάποιον περίεργο τρόπο αποφάσιζε για τις τύχες των ζωντανών μαζί με τη βοήθεια της μοίρας, βέβαια.
«Μίλα», είπε εκείνος ουρλιάζοντας.
«Είναι δύσκολη η υπόθεση. Πρέπει να προσέχουμε. Ο Βενέτης κρατάει στα χέρια του όλα εκείνα τα στοιχεία που μπορούν ανά πάσα στιγμή να μας ισοπεδώσουν. Ο ίδιος φαίνεται να μην έχει γνώση των στοιχείων που έχει στην κατοχή του, αλλά ενδέχεται να βρεθεί κάποιος και να του φανερώσει την αλήθεια. Πρέπει να δράσουμε γρήγορα και κάτω από άκρατη μυστικότητα. Επίσης, είναι σχεδόν ξεκάθαρο ότι δεν μπορώ να αναλάβω μόνη μου μία τέτοια αποστολή για τον απλούστατο λόγο, ότι ο Βενέτης δεν είναι μόνος του. Υπάρχουν άτομα που τον καλύπτουν και τον υπερασπίζονται. Πρέπει οπωσδήποτε να μάθουμε τι ακριβώς συμβαίνει, γιατί φοβάμαι ότι σ’αυτή την υπόθεση έχουν εμπλακεί δυνάμεις που δεν μπορούμε σε καμιά περίπτωση να διανοηθούμε», είπε η Ματίνα όσο πιο ήρεμα μπορούσε.
Ο άνδρας σταμάτησε να καπνίζει. Κάθισε στην τεραστίων διαστάσεων καρέκλα του και περιεργάστηκε τον χώρο. Αφού παρέμεινε ακίνητος για κάμποσα λεπτά, μίλησε επιθετικά: «Δεν με νοιάζει ποιος έχει αναμειχθεί στην υπόθεση. Εσύ οφείλεις να κάνεις αυτό για το οποίο προσλήφθηκες και πληρώνεσαι αδρά. Χάσου από μπροστά μου τώρα!»
Συνεχίζεται…
Διαβάστε το τέταρτο μέρος εδώ.
Διαβάστε το τρίτο μέρος εδώ.
Διαβάστε το δεύτερο μέρος εδώ.
Διαβάστε το πρώτο μέρος εδώ.

πηγή: http://pacific.jour.auth.gr/emmeis/?p=8218

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου