Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Οι θεοσεβούμενα απελπισμένοι


Στο εξώφυλλο του βιβλίου «Ντεσπερέισον», το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Bell και έχει γραφτεί από τον Στίβεν Έντγουιν Κινγκ, βλέπουμε την εθνική οδό νούμερο πενήντα κι έναν γύπα που κουρνιάζει πάνω σε μια πινακίδα που λέει STOP. Η συγκεκριμένη εικόνα δεν απέχει και πολύ από τον κόσμο του βιβλίου, ούτε όμως τον φανερώνει με ενάργεια. Η Νεβάδα είναι κυρίως μια μεγάλη έρημος, χωρίς κάτι αξιοσημείωτο. Οι ταξιδιώτες τη διασχίζουν συνήθως για να πάνε σε δημοφιλέστερους προορισμούς. Ο καθηγητής Τζάκσον, με τη γυναίκα του, τη Μαίρη, για παράδειγμα θέλουν να πάνε στη Νέα Υόρκη. Η οικογένεια Κάρβερ στη λίμνη Τάχο, ενώ ο γνωστός, αλλά παρηκμασμένος συγγραφέας Τζόνι Μάρινβιλ προσπαθεί να συλλέξει εικόνες για το νέο του βιβλίο. Ωστόσο, όλοι τους θα πέσουν πάνω στον παράφρονα αστυνομικό Κόλι Εντράτζιαν. Ο Κόλι πιστεύει ότι αυτός είναι ο νόμος της ευρύτερης περιοχής και συχνά η ποινή που επιβάλλει στα θύματά του είναι ο θάνατος. Ο συγκεκριμένος άνδρας όμως είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνο, καθώς στη Ντεσπερέισον και στο Κινέζικο Ορυχείο κρύβεται ένα πανάρχαιο τρομαχτικό μυστικό που αναμένεται να συνταράξει συθέμελα όσους τυχαίνει να βρίσκονται στη γύρω περιοχή. 

Το όνομα της Ντεσπερέισον στην Αγγλική γλώσσα σημαίνει απελπισία. Όμως δεν μεταφράζεται, ίσως για να μην φανερώσει από την αρχή του έργου το κυρίαρχο συναίσθημα που κατακλύζει σαν ορμητικός χείμαρρος τους χαρακτήρες. Το συναίσθημα αυτό είναι η απελπισία, η οποία οδηγεί στον θάνατο πρόσωπα του μυθιστορήματος λόγω των βιαστικών και λανθασμένων επιλογών που αναγκάζονται να κάνουν. Ο θάνατος σε συνδυασμό με τον τρόμο και την παντελή έλλειψη διεξόδου από τη στοιχειωμένη πόλη, υψώνουν έναν θεόρατο τοίχο που καλούνται οι ήρωες να υπερπηδήσουν για να σώσουν τις ζωές τους. 

Ο Κινγκ είναι από εκείνους τους συγγραφείς που έχουν αποφασίσει να ακολουθήσουν διαφορετική τακτική από εκείνη που εφάρμοζε ο μετρ του μεταφυσικού τρόμου, Άρθουρ Μάχεν. Ο Μάχεν δεν περιέγραφε τον αρχέγονο τρόμο, αλλά προσπαθούσε να κάνει τον αναγνώστη να φανταστεί τους χαρακτήρες του, όπως ο ίδιος ήθελε. Εν αντιθέσει, ο Αμερικάνος συγγραφέας πιστεύει ότι ο καλύτερος τρόπος για να τρομάξεις κάποιον και να τον βοηθήσεις να ξεπεράσει τον φόβο, είναι να τον περιγράψεις όσο πιο διεξοδικά μπορείς. «Αν δεν μπορούμε να περιγράψουμε έναν φόβο, δεν μπορούμε να τον υπερνικήσουμε», έχει δηλώσει χαρακτηριστικά. Έτσι, το μυθιστόρημα βρίθει από έντονες και λεπτομερέστατες περιγραφές που αρκετές φορές πετυχαίνουν τον σκοπό τους προκαλώντας φρίκη...

Διαβάστε περισσότερα για την κριτική που έγραψα στο: http://maga.gr/2014/02/25/theosevoumena-apelpismeni/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου