Δευτέρα, 31 Μαρτίου 2014

Χαριστική βολή στη βιβλιαγορά

Πάει και η ενιαία τιμή του βιβλίου... Μετά την εξαφάνιση από τον ορίζοντα του ΕΚΕΒΙ, το -πρόσκαιρο;- πάγωμα της λειτουργίας της Biblionet, την αδυναμία παρουσίας της χώρας μας σε διοργανώσεις, όπως το Salon du Livre του Παρισιού ή τη διεθνή έκθεση παιδικού βιβλίου της Μπολόνια, ήρθαν να προστεθούν και οι διατάξεις του πολυνομοσχεδίου που αφορούν την απελευθέρωση της βιβλιαγοράς, ό,τι χειρότερο δηλαδή μπορούσαν να περιμένουν οι συγγραφείς, οι εκδότες και οι μικρομεσαίοι, ανεξάρτητοι βιβλιοπώλες.
Ο νέος νόμος προβλέπει τη διατήρηση της ενιαίας τιμής μόνο στα λογοτεχνικά βιβλία και μόνο για την πρώτη έκδοσή τους, αφήνοντας τόσα «παράθυρα» ανοιχτά που σχεδόν ακυρώνεται η πρακτική εφαρμογή του.
Ποια έργα θεωρούνται λογοτεχνικά, άρα και άξια προστασίας; Ποια βιβλία θα διατίθενται χωρίς μεγαλύτερη έκπτωση από 10% επί της λιανικής τους τιμής, είτε πωλούνται από συνοικιακά βιβλιοπωλεία είτε από αλυσίδες ή σουπερμάρκετ; Το πολυνομοσχέδιο παραπέμπει στον ορισμό που είχε δοθεί το '93, στο νόμο περί συγγραφικών δικαιωμάτων, όπου ως τέτοια αναφέρονται ενδεικτικά το διήγημα, η νουβέλα, το δοκίμιο, το κριτικό δοκίμιο, η βιβλιογραφία, καθώς και το θεατρικό, το ταξιδιωτικό και το θεατρικό έργο.
Τα δοκίμια
Αν δεχτούμε τον ορισμό του δοκιμίου όπως δίνεται στο λεξικό του Τριανταφυλλίδη -«φιλολογικό, επιστημονικό ή κριτικό κείμενο, με περιορισμένη έκταση, που πραγματεύεται ένα συγκεκριμένο θέμα χωρίς όμως να το εξαντλεί σε πλάτος και σε βάθος»- θα μπορούσαμε να ερμηνεύσουμε το νόμο διασταλτικά και να θεωρήσουμε πως αγκαλιάζει κάθε επιστημονικό βιβλίο. Ωστόσο, κάλλιστα θα μπορούσε ν' αντιτάξει κανείς πως το πνεύμα του νόμου αναφέρεται στο δοκίμιο ως ελεύθερη πραγματεία γραμμένη με λογοτεχνικό ύφος και όχι στα εγχειρίδια που είναι γραμμένα σε αυστηρά επιστημονική γλώσσα. Οπότε;
Αντίστοιχα προβληματική είναι η ρύθμιση περί πρώτης έκδοσης, κι όχι μόνο επειδή άλλα βιβλία την εξαντλούν σε λίγες μέρες κι άλλα σε δέκα χρόνια. Οπως λέει χαρακτηριστικά η Εύα Καραϊτίδη, «ανοίγει ο δρόμος για να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει. Να τυπώνει, φέρ' ειπείν, την πρώτη έκδοση σε 500 αντίτυπα και τη δεύτερη σε... 49.500!». Η επικεφαλής της «Εστίας» δεν πρόκειται να μασήσει τα λόγια της στη διεθνή διημερίδα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου της Γαλλίας, με τη συμμετοχή 60 επαγγελματιών απ' όλη την Ευρώπη την ερχόμενη βδομάδα, ούτε στην εκδήλωση της UNESCO που οργανώνει στις 23 Απριλίου η Ελληνίδα πρέσβειρα, Κατερίνα Δασκαλάκη, γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα και γενικότερα τις ευρωπαϊκές εξελίξεις στο χώρο του βιβλίου.
«Ασχετοι»
Σύμφωνα με την Εύα Καραϊτίδη, «είναι φανερό πως οι νέες ρυθμίσεις, οι οποίες δίνουν τη χαριστική βολή στη βιβλιαγορά, αποφασίστηκαν από ανθρώπους που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με το βιβλίο. Απ' ό,τι μας μεταφέρουν οι συνεργάτες μας από διάφορα σημεία της χώρας, παντού επικρατεί πολύ άσχημη ψυχολογία. Οι βιβλιοπώλες είναι πανικόβλητοι και, μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο, δεν προχωρούν σε νέες παραγγελίες. Σκεφτείτε ότι μέχρι και το Public έβγαλε ανακοίνωση υπέρ της ενιαίας τιμής, υποστηρίζοντας πως η κατάργησή της θα δημιουργήσει αβάσταχτες συνθήκες ανταγωνισμού και θα βλάψει συνολικά τον εκδοτικό κλάδο. Εμείς βέβαια θα συνεχίσουμε να λειτουργούμε όπως και πριν, μ' όσα βιβλιοπωλεία θα έχουν απομείνει...».
Η αίσθηση που επικρατεί είναι πως μέσα σ' ένα εξάμηνο, ό,τι απέμεινε από το μέτρο της ενιαίας τιμής θα έχει καταργηθεί στην πράξη. Το παιχνίδι θα παιχτεί στα βιβλιοπωλεία, τα οποία θα ερμηνεύουν το νέο νόμο κατά πώς τα βολεύει και οι διαφορές τους με τους εκδότες για την τήρηση ή μη των διατάξεων περί ενιαίας τιμής θα λύνονται διά της δικαστικής οδού, για όσο τουλάχιστον διάστημα οι τελευταίοι θ' αντέχουν να ελέγχουν πανελλαδικά τι ακριβώς συμβαίνει.
Οπως αναφέρει ο Σταύρος Πετσόπουλος της «Αγρας» σε πρόσφατο άρθρο του στο γαλλικό περιοδικό «Livres Hebdo», παραμονές της ψήφισης του πολυνομοσχεδίου, «το βιβλίο στην Ελλάδα εκλαμβάνεται πλέον ως απλό καταναλωτικό προϊόν, χάνοντας το στάτους του ως πολιτιστικό αγαθό». Δεν είναι όμως μόνο η Γαλλία που ευαισθητοποιήθηκε για το θέμα, ακόμα η ένωση των Γερμανών εκδοτών και βιβλιοπωλών παρενέβη. Σε επιστολή του προέδρου της προς τον Αντώνη Σαμαρά επισημαίνεται πως «στις χώρες όπου το σύστημα της ενιαίας τιμής εγκαταλείφθηκε είδαμε τη μέση τιμή του βιβλίου να αυξάνεται. Μόνον οι λίγοι ευπώλητοι τίτλοι ρίχνονται στην αγορά σε μεγάλες ποσότητες και σε χαμηλές τιμές από τα σουπερμάρκετ ή άλλες μεγάλες αλυσίδες λιανικής. Αποτέλεσμα αυτού είναι ο περιορισμός των επιλογών, λιγότεροι τίτλοι διατίθενται στους αναγνώστες σε ελκυστικές τιμές και το δίκτυο των βιβλιοπωλείων φθίνει. Η εξέλιξη αυτή δεν είναι εύκολα αναστρέψιμη».
Σφοδρή αντίθεση
Απ' ό,τι φάνηκε ούτε οι προειδοποιήσεις των Γερμανών έπιασαν τόπο, ενώ και η πρωτοβουλία του ΣΥΡΙΖΑ να ζητήσει τη σύγκληση της Επιτροπής Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, απλώς υπογραμμίζει τη σφοδρή αντίθεση της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τις δρομολογημένες εξελίξεις. Ενδιαφέρον ωστόσο παρουσιάζει και η σχετική ανακοίνωση του Συλλόγου Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου Αττικής, στην οποία στηλιτεύεται η υποκρισία των «μεγαλοεκδοτών»-εργοδοτών τους, οι οποίοι ενώ κατακρίνουν τη νεοφιλελεύθερη λογική που διέπει το μέτρο της κατάργησης της ενιαίας τιμής, δεν παίρνουν καμία θέση για «το αίσχος της απλήρωτης εργασίας» και για «τη μεσαιωνική γαλέρα στην οποία επιβιβάζουν τους νέους εργαζόμενους». Οπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, «οι μονοπωλιακές πρακτικές έχουν ήδη εμφανιστεί στο χώρο του βιβλίου εδώ και χρόνια με τη μορφή της απαίτησης για μεγαλύτερες εκπτώσεις, για πληρωμένους πάγκους και ράφια προβολής», ενώ όσο διάστημα εφαρμοζόταν η ενιαία τιμή, «αυτό δεν εμπόδισε ούτε τη συρρίκνωση του κλάδου ούτε τις απολύσεις ούτε τη μείωση μισθών».
** Να σώσουμε τη Biblionet
Πολύτιμο έργο υποδομής -το σημαντικότερο από την κληρονομιά του ΕΚΕΒΙ- και αναντικατάστατο εργαλείο για όλους τους επαγγελματίες αλλά και τους φίλους του βιβλίου, η Biblionet έχει πάψει να ενημερώνεται από τον περασμένο Φεβρουάριο κι ένας θεός ξέρει πότε και υπό ποιες συνθήκες θα πάρει και πάλι μπροστά η λειτουργία της. Εξ ου και η πρωτοβουλία του περιοδικού «The Book's Journal» ν' ανοίξει λίστα υπογραφών, μήπως και η κυβέρνηση δεήσει και δώσει το ταχύτερο δυνατόν μια λύση στο θέμα.
Οπως τονίζεται στο σχετικό κείμενο, χάρη στη δημιουργία της Biblionet, το 1998, καλύφθηκε ένα έλλειμμα τεκμηρίωσης πολλών δεκαετιών για τα μεγέθη και την κριτική αποτίμηση της εγχώριας βιβλιοπαραγωγής, αλλά από την πενταμελή ομάδα που την «έτρεχε» στο ΕΚΕΒΙ, το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού μόνο δύο εργαζόμενους μπορεί ν' απορροφήσει. Μ' άλλα λόγια, πρέπει να βρεθεί τρόπος χρηματοδότησής της, καθώς η επαναλειτουργία της biblionet αποτελεί επιτακτική ανάγκη.
Πηγή:http://www.enet.gr/

Σάββατο, 29 Μαρτίου 2014

Συνέντευξή μου στους Room8



Πριν από μία εβδομάδα ανέβηκε στο διαδίκτυο η συνέντευξη που παραχώρησα στους Room8, στην οποία μιλάω τόσο για το «Μια σειρά από τρομαχτικά γεγονότα», όσο και για «Το Λίκνο της Ζωής». Με αφορμή λοιπόν αυτή τη συνέντευξη θα ήθελα να πω ότι ο Antoin de Saint-Exupéry αναφέρει σ'ένα απόφθεγμά του: "Κάνε τη ζωή σου ένα όνειρο και το όνειρό σου πραγματικότητα." Κάπως έτσι πορεύομαι κι εγώ στη ζωή μου ή τουλάχιστον θέλω να πιστεύω πως έτσι πορεύομαι. Θέλω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στην οικογένειά μου, στους φίλους μου, στις Εκδόσεις Σαΐτα που μου έδωσαν δικαίωμα στο όνειρο, σε όλους εσάς που με στηρίζεται καθημερινά με τα μηνύματά σας και τα σχόλιά σας, αλλά και τους οικοδεσπότες της εκπομπής. Σας ευχαριστώ όλους από καρδίας, γιατί πιστεύω πως είμαι κάτι σαν μια βιτρίνα, η οποία για να γίνει όμορφη και να αναδειχθεί απαιτεί τη σκληρή εργασία πολλών ανθρώπων.

Η συνέντευξη ουσιαστικά ξεκινάει στα 10 λεπτά και 42 δευτερόλεπτα: 

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

Η Ανταλλαγή

Προσπάθησε να συγκρατήσει τα νεύρα του. Για πολλοστή φορά δεν θα γινόταν τίποτα απολύτως. Η αγάπη που ένιωθε, ο έρωτας θα παρέμενε ανεκπλήρωτος ες αεί. Επεξεργαζόταν το είδωλό του στον καθρέφτη. Προσπαθούσε να κατανοήσει τι είχε πάει στραβά. Μελέτησε νοητά όλες τις κινήσεις που είχε κάνει. Ένα μεγάλο γιατί σχηματίστηκε στον νου. Δεν θα έβρισκε ποτέ του απάντηση.
Κατευθύνθηκε προς την κουζίνα. Άρπαξε με χειρουργικές κινήσεις την κούπα με τη ραγισμένη καρδιά και το μπουκάλι με το ρακί που είχε φέρει φέτος από την Κρήτη. Τώρα τελευταία κατανάλωνε πολύ αλκοόλ, μα ούτε αυτό είχε σημασία τουλάχιστον για τον ίδιο.
Άκουσε ηδονικά τον ήχο του καυτό υγρού που γέμιζε την κούπα. Την γέμισε μέχρι πάνω. Με το τρεμάμενο χέρι του την έπιασε και εισέπνευσε βαθιά το αλκοόλ. Ένιωσε την καρδιά του να ευφραίνεται. Τα μάτια του έκλαιγαν. Προσπάθησε να συγκρατήσει τα καυτά δάκρυα που χύνονταν στο ποτήρι. Θέλησε να δημιουργήσει τη μορφή της αγαπημένης του. Ήταν τόσο όμορφη. Τα μάτια της, η κορμοστασιά, αλλά και η φωνή της θύμιζαν νεράιδα. Όλα πλέον είχαν τελειώσει όμως. Δεν είχε ανταποκριθεί στον έρωτά του.
Κατέβασε τη μισή κούπα. Ξεκίνησε να βήχει σαν ασθματικός. Ο λαιμός του είχε πυρωθεί. Τα δάκρυα συνέχιζαν να τρέχουν σαν ορμητικός χείμαρρος και τότε εντελώς αναπάντεχα έπλασε στο μυαλό του, τη σκηνή με τον Ντόριαν Γκρέι που ζητά τη βοήθεια του Σατανά. «Μακάρι να ήταν εδώ», εκστόμισε σιγανά ο ερωτευμένος άνδρας.
Ξάφνου, από το τζάκι εμφανίστηκε μια ψηλή γυναίκα. Φορούσε ένα κόκκινο φόρεμα μ’ ένα σκίσιμο, ώστε να αναδεικνύονται με ενάργεια τα καλλίγραμμα πόδια της. Το μαλλί της ήταν κατάμαυρο. Τα μάτια της πρέπει να ήταν άλικα. Αν κοίταζες βαθειά μέσα τους δεν θα έβλεπες τίποτα, μονάχα το κενό και το απόλυτο χάος. Τα χείλη της ήταν ζουμερά, σχεδόν όμοια με της αγαπημένης του άνδρα.
«Τι θα ήθελες;», ρώτησε χρησιμοποιώντας μια φωνή που σίγουρα δεν ανήκε σε άνθρωπο. Είχε μια γυναικεία χροιά και συνάμα ένα εξωπραγματικό χρώμα. Δεν σε φόβιζε, μονάχα δέος προκαλούσε. Ενώ μιλούσε πλησίαζε όλο και πιο κοντά τον άνθρωπο. Όσο πλησίαζε, τόσο ένιωθε ένα ηδονικό πάθος να τον κατακλύζει.
«Θέλω εκείνη», απάντησε μηχανικά ο ερωτευμένος.
«Για να ικανοποιήσω την επιθυμία σου θέλω την ψυχή σου», είπε ο δαίμονας με απόλυτη ηρεμία. Κάρφωσε τα μάτια της πάνω του.
«Πάρ’ την δεν με νοιάζει πια», απάντησε ο άνθρωπος με τα δύο ονόματα καθώς έπινε την τελευταία σταγόνα ρακί από την  κούπα.
Η γυναίκα δεν απάντησε.  Απλά εξαφανίστηκε. Ίσως να είχε κοιτάξει με λίγη συμπόνια τον άνδρα. Η ανταλλαγή πάντως είχε ολοκληρωθεί…
 Πηγή:http://pacific.jour.auth.gr/emmeis/

Τρίτη, 18 Μαρτίου 2014

Ευρυδίκη Αμανατίδου: «Έρωτας δεν σημαίνει μόνο ότι παθιαζόμαστε με ένα πρόσωπο»

Πιάνω στα χέρια μου το νέο βιβλίο της συγγραφέως Ευρυδίκης Αμανατίδου με τον τίτλο «Έρωτας στον Καθρέφτη». Το βλέμμα μου μαγνητίζεται από το πανέμορφο εξώφυλλό του. Μια σαγηνευτική γυναίκα μ ’ένα μπλε φόρεμα που αναδεικνύεται μέσω της αντανάκλασης του καθρέφτη. Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον έρωτα. Ένα δημιούργημα που προσπαθεί να δώσει απαντήσεις σε δύο ερωτήματα: (α) Τελικά τι καθρεφτίζει ο έρωτας; (β) Την υπαρκτή ή την επιθυμητή προβολή του εαυτού μας; Έτσι, αποφάσισα να επικοινωνήσω με τη συγγραφέα και να προσπαθήσω να αλιεύσω περισσότερες πληροφορίες:
Σας αρέσει περισσότερο να καταπιάνεστε με την παιδική λογοτεχνία ή με έργα για ενήλικες;
Μου αρέσει να καταπιάνομαι με τις λέξεις, οπότε είναι θέμα της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής. Σίγουρα όμως είναι κάτι εντελώς διαφορετικό το να απευθύνεσαι σε παιδιά.
Τι σημαίνει για σας συγγραφέας;
Συγγραφέας (ή καλύτερα αυτός που ασχολείται με τη γραφή, γιατί δεν είναι ταμπέλα η λέξη αλλά τίτλος βαρύς) σημαίνει να ζεις στα όρια. Και μην παρεξηγηθώ με αυτό, απλά θέλω να πω ότι αναγκαστικά συμβιώνεις με τα πολλαπλά εγώ σου.
Το «Έρωτας στον Καθρέφτη» είναι το νέο σας μυθιστόρημα. Τι πραγματεύεται;
Το κύριο θέμα του είναι ο έρωτας, αλλά και το τι συνεπάγεται αυτό για τον καθένα μας. Βασικά είναι ο έρωτας που συγκρούεται με τη λογική, η διαφορά του πάθους από την αγάπη, του αυθόρμητου από το επεξεργασμένο ή το επακόλουθο ώριμης σκέψης. Αλλά είναι και η προσπάθεια να γνωρίσουμε βαθύτερα τον εαυτό μας, να ξεπεράσουμε εμπόδια και προκαταλήψεις και να ζήσουμε τις στιγμές σαν πολύτιμα βιώματα.
Από πού προέκυψε το έναυσμα για τη δημιουργία του;
Μια βόλτα στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου με έφερε μπροστά σε μια παράσταση «δρόμου», ξέρετε με αυτές τις φιγούρες που μέσα από την ακινησία και το μακιγιάζ μοιάζουν ζωντανά αγάλματα. Αυτό περιγράφω στις πρώτες σελίδες, και ό,τι ακολουθεί είναι όχι μόνο μια σπουδή (αν μου επιτραπεί αυτός ο ορισμός) πάνω στον έρωτα, αλλά και πάνω στη δημιουργία της γραφής, αφού και οι δύο ήρωες είναι «υπηρέτες» της. Η Αριάδνη, η ηρωίδα μου, είναι μια αναγνωρισμένη θεατρική συγγραφέας, ενώ ο Πέτρος, κάνει τα πρώτα του βήματα, προσπαθώντας να ολοκληρώσει το μυθιστόρημά του.
Τι είναι για σας ο Έρωτας;
Απόλυτη ανάγκη, κινητήρια δύναμη, ιδανικό, πάθος, η ίδια η ζωή. Έρωτας δεν σημαίνει μόνο ότι παθιαζόμαστε με ένα πρόσωπο, αλλά και με μια ιδέα ή ακόμη και με ένα κείμενο, όπως στο «Έρωτας στον καθρέφτη» όπου η γοητευτική γραφή του χειρογράφου που σε συνέχειες λαμβάνει η ηρωίδα, της δημιουργεί τα συμπτώματα που όλοι λίγο έως πολύ αναγνωρίζουμε.
Το μυθιστόρημά σας «Σιωπηλή Πέτρα» πρωτοκυκλοφόρησε το 2007 και επανεκδίδεται το 2014. Πως νιώθετε;
Χαρούμενη και πολύ συγκινημένη. Η «Σιωπηλή Πέτρα» έτυχε πολύ θερμής υποδοχής από το αναγνωστικό κοινό, και είναι ένα μυθιστόρημα που η κύρια θεματική του είναι η αρχαιολογία, τα κυκλαδικά ειδώλια, ο μύθος της Μητέρας-Θεάς.
Παράλληλα, έχετε κυκλοφορήσει κάποια έργα σας στις εκδόσεις Σαΐτα. Πώς αποφασίσατε να ενταχθείτε στο «Σαΐτοταξίδι»;
Κάθε καλοπροαίρετη εθελοντική προσπάθεια, λίγους θα άφηνε αδιάφορους. Το δωρεάν ψηφιακό βιβλίο δεν έρχεται να ανταγωνιστεί το έντυπο, αλλά να δώσει την ευκαιρία να κυκλοφορήσουν νέες ιδέες και δημιουργίες με έναν άλλο τρόπο. Μου άρεσε αυτό που γίνεται στη «Σαΐτα», όλη αυτή η δημιουργικότητα και η αγάπη συνδυασμένη με τα διαδικτυακά ταξίδια των λέξεων.
Θα ήθελα να μου εκμυστηρευτείτε ένα γεγονός που πιστεύετε ότι σας καθόρισε ως άνθρωπο.
Πολλά είναι τα γεγονότα, δεν θα εστιάσω κάπου συγκεκριμένα, απλά θα πω ότι είναι φορές που κάποιοι άνθρωποι για κάποιο λόγο βρίσκονται στον δρόμο σου. Η -έστω και για ελάχιστο χρονικό διάστημα- κοινή πορεία είναι σίγουρα ένα καθοριστικό βίωμα.
Θα εγκαταλείπατε την Ελλάδα αν σας δινόταν η ευκαιρία;
Θεωρώ τον εαυτό μου πολίτη του κόσμου και όχι μίας χώρας. Οπότε δεν τίθεται θέμα εγκατάλειψης. Παρά ταύτα, θα δοκίμαζα τις δυνάμεις μου αλλού, σαν ταξιδιάρικο πουλί όμως που γυρίζει στη φωλιά του.
Ποια είναι η γνώμη σας για το ζήτημα της κατάργησης της Ενιαίας Τιμής Βιβλίου;
Δεν είμαι υπέρ της κατάργησης της ενιαίας τιμής, καθώς θέτει ένα πλαφόν που εξασφαλίζει τη βιωσιμότητα των μικρών δίπλα στους πιο μεγάλους και αυτό αφορά κάθε έναν εμπλεκόμενο στην αλυσίδα του βιβλίου.
Μπορεί η κρίση να αποτελέσει εφαλτήριο για την ανάδειξη νέων λογοτεχνών που θα καταφέρουν να στιγματίσουν τα ελληνικά γράμματα;
Η γνώμη μου είναι πως οι δυσκολίες ατσαλώνουν το πνεύμα. Δεν είναι τυχαίο το ότι τα καλύτερα έργα της λογοτεχνίας γράφτηκαν σε περιόδους κρίσης ή αναταραχών. Τα δύσκολα είναι που βγάζουν ό,τι έχει να προσφέρει ο καθένας, προς τα έξω. Η γραφή είναι το έναυσμα και το βήμα για τους νέους ανθρώπους να αναπτύξουν τα δικά τους πιστεύω, να δημιουργήσουν μέσα από καταστάσεις δύσκολες, να στηλιτεύσουν, να αναδιαρθρώσουν.
Παρότι δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κυκλοφόρησε το πέμπτο σας μυθιστόρημα, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν ετοιμάζετε κάτι καινούργιο;
Ετοιμάζω κάτι νέο, αλλά είναι νωρίς ακόμη να πω περισσότερα. Η αλήθεια είναι πως για να δημιουργήσω τον μύθο και την πλοκή, προηγείται επίμονη και επίπονη έρευνα των πηγών, οπότε παρότι έχω επιλέξει τις θεματικές του μυθιστορήματος που δουλεύω, επειδή γράφω παρορμητικά, και όχι ακολουθώντας πιστά ένα σκαρίφημα, «τα πάντα ρει».
Η συζήτηση τελειώνει. Κοιτάζω το βιβλίο. Η γυναίκα στο εξώφυλλο ανοίγει προς στιγμήν τα βλέφαρά της. Με κοιτάζει αισθησιακά. Τα χέρια μου μοιραία το αγγίζουν. Γυρίζω το εξώφυλλο και βυθίζομαι στην ιστορία της Αριάδνη Αργυρού…
Η Ευρυδίκη Αμανατίδου γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε Νομικά. Τον Δεκέμβριο του 1991 βραβεύτηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού για το παιδικό θεατρικό της έργο “Ένα καπέλο για τον καθηγητή”. Το 2005 έλαβε τιμητική διάκριση στον Λασκαρίδειο Διαγωνισμό Διηγήματος. Παιδικά θεατρικά της έργα έχουν ανέβει κατά καιρούς από σχολεία και συλλόγους. Έργα της που έχουν εκδοθεί: “Ένα καπέλο για τον καθηγητή”, (1993, παιδικό θεατρικό), τα μυθιστορήματα “Στη Μεσόγειο κολυμπούν παράξενοι θεοί”, (2006), “Σιωπηλή πέτρα”, (2007), “Η ακριβή ανάσα του νερού”, (2009), “Ο φύλακας στο φάρο”, (2011),”Όσα ποτέ δεν είπαμε” (2013-συλλογικό μυθιστόρημα, με το ψευδώνυμο Νία Μαγγέλου, μαζί με τους Τάσο-Αγγελίδη Γκέντζο, Χρύσα Λουλοπούλου και Δημήτρη Νίκου), “Έρωτας στον καθρέφτη”,(2014). Έχουν κυκλοφορήσει σε ψηφιακή μορφή οι ιστορίες για παιδιά: “Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα”, “Ο ήλιος που έχασε το δρόμο του”, “Το αεράκι και η καμινάδα” το 2012 και “Το συναχωμένο ηφαίστειο” το 2013 καθώς και η συλλογή διηγημάτων “Μαζί” σε συνεργασία με τον Γιάννη Λαμπράκη.
Περισσότερες πληροφορίες για τη συγγραφέα μπορείτε να βρείτε στον ιστότοπό της.

Πηγή:http://pacific.jour.auth.gr/emmeis/?p=9104

Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Θεά Γη...ένας θρύλος των Αζτέκων


Ο Κετζαλκοάτλ και ο Τεζκατλιπόκα,  αντιπροσωπεύουν την φωτεινή και σκοτεινή πλευρά του Δημιουργού. Η γη είναι η τροφή της ζωής, αλλά είναι και ο τόπος ενταφιασμού των νεκρών. Ένας από τους σκοπούς αυτού του μύθου είναι να αιτιολογηθεί το τελετουργικό των Αζτέκων να θυσιάζουν ανθρώπους ξεριζώνοντας τις καρδιές τους.

Οι θεοί Κετζαλκοάτλ και Τεζκατλιπόκα έφεραν τη θεά Τλαλτευκλή στη γη από τον ουρανό. Όλες οι αρθρώσεις του σώματός της ήταν γεμάτες με μάτια και στόματα που δάγκωναν σαν άγρια θηρία. Πριν κατέβουν στη γη, υπήρχε ήδη νερό σε αυτή, πάνω στο οποίο η θεά πήγαινε και ερχόταν. Δεν ήξεραν ποιος το δημιούργησε.

Είπαν τότε ο ένας στον άλλο, «Πρέπει να φτιάξουμε τη γη». Έτσι, μεταμορφώθηκαν σε δύο μεγάλα ερπετά, ένα από τα οποία άρπαξε τη θεά δένοντας το δεξί της χέρι με το αριστερό της πόδι και το αριστερό της χέρι με το δεξί της πόδι. Όπως την έσφιξαν κόπηκε στη μέση. Το μισό της μαζί με τους ώμους της έγινε η γη. Το άλλο μισό το πήγαν στον ουρανό- γεγονός που δυσαρέστησε τους άλλους θεούς.

Έπειτα από αυτό, για να αποζημιώσουν τη Θεά για τη ζημιά που της είχαν προκαλέσει, κατέβηκαν όλοι θεοί για να την παρηγορήσουν, διατάσσοντας η ύλη που χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει να προέλθει από εκείνη. Έτσι από τα μαλλιά της έφτιαξαν τα δέντρα, τα λουλούδια και το χορτάρι. Από το δέρμα της, πολύ ωραίες χλόες και μικροσκοπικά λουλούδια και από τα μάτια της πηγές και μικρές σπηλιές. Από το στόμα της ποτάμια και μεγάλες σπηλιές και από τη μύτη της, κοιλάδες και βουνά. Τέλος από τους ώμους της προήλθαν τα μεγάλα όρη.

Κάποιες φορές τη νύχτα η θεά βγάζει κραυγές πόνου, διψώντας για ανθρώπινες καρδιές. Δεν θα σωπάσει εάν δεν τις πάρει. Ούτε θα δώσει καρπούς εάν δεν ποτιστεί με ανθρώπινο αίμα.

Πηγή:http://www.mideast.com.gr/


Εβδομάδα "Διάβασε ένα ebook"


Στα πλαίσια της συγκεκριμένης εκδήλωσης που διοργανώνεται από τον Ηλεκτρονικό Αναγνώστη  έστειλα κι εγώ το δικό μου μήνυμα μέσω των Εκδόσεων Σαΐτα.