Σάββατο, 8 Μαρτίου 2014

Θεά Γη...ένας θρύλος των Αζτέκων


Ο Κετζαλκοάτλ και ο Τεζκατλιπόκα,  αντιπροσωπεύουν την φωτεινή και σκοτεινή πλευρά του Δημιουργού. Η γη είναι η τροφή της ζωής, αλλά είναι και ο τόπος ενταφιασμού των νεκρών. Ένας από τους σκοπούς αυτού του μύθου είναι να αιτιολογηθεί το τελετουργικό των Αζτέκων να θυσιάζουν ανθρώπους ξεριζώνοντας τις καρδιές τους.

Οι θεοί Κετζαλκοάτλ και Τεζκατλιπόκα έφεραν τη θεά Τλαλτευκλή στη γη από τον ουρανό. Όλες οι αρθρώσεις του σώματός της ήταν γεμάτες με μάτια και στόματα που δάγκωναν σαν άγρια θηρία. Πριν κατέβουν στη γη, υπήρχε ήδη νερό σε αυτή, πάνω στο οποίο η θεά πήγαινε και ερχόταν. Δεν ήξεραν ποιος το δημιούργησε.

Είπαν τότε ο ένας στον άλλο, «Πρέπει να φτιάξουμε τη γη». Έτσι, μεταμορφώθηκαν σε δύο μεγάλα ερπετά, ένα από τα οποία άρπαξε τη θεά δένοντας το δεξί της χέρι με το αριστερό της πόδι και το αριστερό της χέρι με το δεξί της πόδι. Όπως την έσφιξαν κόπηκε στη μέση. Το μισό της μαζί με τους ώμους της έγινε η γη. Το άλλο μισό το πήγαν στον ουρανό- γεγονός που δυσαρέστησε τους άλλους θεούς.

Έπειτα από αυτό, για να αποζημιώσουν τη Θεά για τη ζημιά που της είχαν προκαλέσει, κατέβηκαν όλοι θεοί για να την παρηγορήσουν, διατάσσοντας η ύλη που χρειάζεται ο άνθρωπος για να ζήσει να προέλθει από εκείνη. Έτσι από τα μαλλιά της έφτιαξαν τα δέντρα, τα λουλούδια και το χορτάρι. Από το δέρμα της, πολύ ωραίες χλόες και μικροσκοπικά λουλούδια και από τα μάτια της πηγές και μικρές σπηλιές. Από το στόμα της ποτάμια και μεγάλες σπηλιές και από τη μύτη της, κοιλάδες και βουνά. Τέλος από τους ώμους της προήλθαν τα μεγάλα όρη.

Κάποιες φορές τη νύχτα η θεά βγάζει κραυγές πόνου, διψώντας για ανθρώπινες καρδιές. Δεν θα σωπάσει εάν δεν τις πάρει. Ούτε θα δώσει καρπούς εάν δεν ποτιστεί με ανθρώπινο αίμα.

Πηγή:http://www.mideast.com.gr/


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου