Σάββατο, 31 Μαΐου 2014

Σκέψεις για «Το Λίκνο της Ζωής»



«Το Λίκνο της Ζωής» είναι ουσιαστικά το δεύτερο μυθιστόρημα που δημοσιεύεται και είναι προσβάσιμο προς το αναγνωστικό κοινό. Είναι πολύ διαφορετικό απ’ ότι το «Μια σειρά από τρομαχτικά γεγονότα» και εδώ και καιρό ήθελα να σας εκμυστηρευτώ ορισμένες σκέψεις μου σχετικά μ’ αυτό. 


Το βιβλίο βασίζεται πάνω σ’ ένα διήγημα που είχα γράψει πριν από περίπου τρία χρόνια. Το διήγημα δεν ήταν μεγάλο. Ήταν τέσσερεις σελίδες –αν θυμάμαι καλά-. Την ιστορία του την είχα αγαπήσει από την πρώτη στιγμή. Δεν νομίζω πως είναι κάτι φοβερό σαν υπόθεση, αλλά έχει μια ιδιαίτερη σπίθα που σε κρατάει από την αρχή μέχρι το τέλος. Ο στόχος μου ήταν να προσπαθήσω να μεγεθύνω τις περιπέτειες του Μοχάμεντ χωρίς να κάνω τόσες πολλές παρεμβάσεις. Δεν ήθελα να με αφήσω να ξεφύγω και να αλλάξω τελείως την ιστορία –το κάνω σχεδόν πάντα αυτό-. Προς το τέλος του βιβλίου μου γεννήθηκε μια τεράστια επιθυμία. Ήθελα εξαιρετικά πολύ να αφήσω τη φαντασία μου να καλπάσει σαν άλογο ελεύθερα και άφοβα σε κάποιο όμορφο καταπράσινο λιβάδι. Ωστόσο, με ανάγκασα κατά κάποιον τρόπο να τηρήσω την υπόσχεση που είχα δώσει στον εαυτό μου. Έψαξα βαθιά μέσα μου και συνειδητοποίησα τελικά ότι θα ήταν καλύτερα η ιστορία του κρατερού πολέμαρχου να μην ξεφύγει, να μην ξεπεράσει την έκταση του ενός βιβλίου. Μετά από αλλεπάλληλες μάχες με το τι είναι σωστό ή λάθος για τα «παιδιά» μου (επίστρεψέ μου να χρησιμοποιήσω αυτόν τον αδόκιμο όρο), κατέληξα να τελειώσω το βιβλίο μ’αυτό το τέχνασμα. 


Απ’ όταν είχα ξεκινήσει το γράψιμο της ιστορίας ήξερα το τέλος. Όταν φτάσεις στο τέλος όμως λυπάσαι. Πολλές φορές χάθηκα μέσα στον κόσμο που δημιούργησα. Στάθηκα δίπλα στους χαρακτήρες. Ένιωσα το σκίρτημα των καρδιών τους και τις ανάσες τους. Προσπάθησα να αφουγκραστώ τις επιθυμίες του και να τις συμβαδίσω με τα θέλω μου. Το τελικό αποτέλεσμα με άφησε ικανοποιημένο, γιατί πιστεύω ότι πέτυχα αυτό που ήθελα.

Τη Λάιλα και τον Μοχάμεντ τους αγάπησα κι αν κι εκείνοι είχαν ζωή νομίζω πως θα ένιωθαν το ίδιο και για μένα. Κάθε φορά που βλέπω το εξώφυλλο του βιβλίου θυμάμαι το τέλος. Τα χέρια μου με τρώνε. «Κάποια στιγμή η ιστορία του πολέμαρχου, της βασίλισσας και της Μπάλαντ θα πρέπει να συνεχίσει», σκέφτομαι. Είναι απ’ αυτά τα πρέπει που γεμίζουν με μια γλυκιά, παραδεισένια γεύση τα χείλη… 

Υ.Γ. Η φωτογραφία ήταν μία απ’ αυτές που έπεσαν στο τραπέζι για το εξώφυλλο. Τελικά δεν την επιλέξαμε, γιατί ήταν πολύ σκοτεινή και δεν φαινόταν ξεκάθαρα το ταλέντο/σκίτσο του Νικήτα.

Το βιβλίο κυκλοφορεί και σε εφαρμογή Android για τα κινητά. 

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Νέα στοιχεία για τον Μόρτιμερ


Έχει περάσει περίπου ένας μήνας από τότε που ταξίδεψα στη Ρουμανία για να μπορέσω να βρω περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την αλλόκοτη ιστορία του Άρθουρ Μόρτιμερ, αλλά και για να επιβεβαιώσω αν τα διάφορα «μηνύματα» που είχα λάβει ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα. Δυστυχώς, μπορώ να πω ότι δεν κατέληξα κάπου. Η συζήτηση που είχα με τον κύριο Αντρέι Αμανάρ στο Μπρασόβ δεν μπορώ να πω πάλι ότι φώτισε ιδιαίτερα τα πράγματα. Πάνω κάτω μου είπε όσα γνώριζα, αναφέροντας βέβαια ότι ο Μόρτιμερ δεν εξαφανίστηκε ποτέ μετά την προσπάθεια αφύπνισης του Μπελφαγκόρ –ήταν βέβαιος ότι δεν ξύπνησε ποτέ ο δαίμονας, αλλά δεν μου είπε από πού πηγάζει αυτή η βεβαιότητα-. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ούτε η ιστορία που κατέγραψα είναι πέρα για πέρα αληθινή. Σε κάποια σημεία έκανε ορισμένες υποδείξεις, ενώ ανέφερε κιόλας ότι ο Μόρτιμερ έγραψε αυτό το ημερολόγιο με μοναδικό στόχο να το βρει κάποιος και να αναπαράγει την ιστορία.

Από εκεί κι έπειτα νομίζω πως χάθηκε το ζουμί της υπόθεσης. Ο Αντρέι ξεκίνησε να μιλάει για ένα τάγμα που έχει το ίδιο όνομα με τον δαίμονα. Η μεταφράστριά μου, η Ντιάνα, δεν μπόρεσε να μεταφράσει με ακρίβεια όσα είπε. Επίσης, έδειχνε να μην πιστεύει τον γέροντα. Για μένα, το βλέμμα των ματιών του είχε κάτι εξαιρετικά αλλόκοτο. Προσωπικά πίστεψα αρκετά απ’ αυτά που έλεγε μέχρι να αναφέρει το τάγμα. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο δημοσιογράφος έγραψε ό,τι έγραψε με μοναδικό στόχο να δημοσιοποιηθεί. Ο Αμανάρ μίλησε για διαδικασία μύησης του τάγματος, που κρύβει συμβολισμούς (βλακείες αν θέλετε τη γνώμη μου).

Μετά από τη συζήτηση κάθισα σε μια καφετέρια με τη μεταφράστριά μου. Βάλαμε κάτω όλα τα δεδομένα. Δεν καταλήξαμε κάπου. Φεύγοντας από το Μπρασόβ τα ερωτήματα «γιατί να θέλει ο Άγγλος να δημοσιοποιηθεί αυτή η ιστορία;» και «υπάρχει όντως το τάγμα;» στριφογύριζαν διαρκώς στον νου μου. Μακάρι να βρω απάντηση. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα προσπαθήσω να βρω.

Αντίο. Σου εύχομαι ολόψυχα να έχεις πάντα ό,τι επιθυμείς. 

Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Σκέψεις για την 11η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης


Έχουν περάσει σχεδόν δέκα μέρες από τη φετινή Δ.Ε.Β.Θ. και επιτέλους βρήκα τον χρόνο να εκφράσω τις σκέψεις μου σχετικά με τον συγκεκριμένο θεσμό, το οποίο τον θεωρώ πολύ σημαντικό για μία χώρα που δεν έχει αναγνώστες. Συγκριτικά με πέρσι υπήρχε πολύ λιγότερος κόσμος κι αυτό ήταν πασιφανές. Σ’ αυτό σίγουρα έχουν συμβάλλει σημαντικά και οι κάκιστες και επιθετικές πολιτικές που ασκούνται στην Ελλάδα πλήττοντας ανεπανόρθωτα όλο τον λογοτεχνικό κλάδο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του κλεισίματος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και της κατάργησης της ενιαίας τιμής βιβλίου, η οποία προσωπικά πιστεύω ότι δεν θα βοηθήσει σε καμιά περίπτωση στη μείωση των τιμών.

Ωστόσο, η φετινή έκθεση κατάφερε να φέρει στη συμπρωτεύουσα πληθώρα αξιόλογων συγγραφέων, αλλά και εκδοτών, οι οποίοι με διάφορες πολύ ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που διοργάνωσαν προσπάθησαν να έρθουν κοντινότερα με τους αναγνώστες, δημιουργώντας σε πολλές περιπτώσεις  έναν υγιή διάλογο. Η φετινή έμπνευση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνου Παναγιωτόπουλου, να φέρει ως τιμώμενη χώρα το Ισραήλ ήταν πράγματι έξυπνη, καθώς το Ισραήλ εξέλαβε αυτή την πρόταση ως μια ευκαιρία να διαδώσει τον πολιτισμό του και να συσφίξει τις σχέσεις του με τη χώρα μας. Έτσι, κατέφτασε μια αρκετά μεγάλη αποστολή από την πρεσβεία της τιμώμενης χώρας από την Αθήνα, η οποία είχε φροντίσει να έρθει σε συνεννόηση με επιφανείς καλλιτέχνες του Ισραήλ, ώστε να τους πείσει να παρουσιάσουν το έργο τους στην Έκθεση.


Στη Θεσσαλονίκη αφίχθησαν λοιπόν, οι Έτγκαρ Κέρετ, Τσρουγιά Σαλέβ, Φάνια Οζ - Ζάλτσμπεργκερ (κόρη του Άμος Οζ), Εγιάλ Μέγγετ (Eyal Megged- κυρίως ποιητής), Γκιλ Χοβάβ (κορυφαίος δημοσιογράφος γαστρονομίας στο Ισραήλ και προσωπικότητα της τηλεόρασης) και πολλοί άλλοι, μερικοί εκ των οποίων ήταν γνωστοί επιχειρηματίες. Είχα την τύχη να γνωρίσω μερικούς από κοντά δουλεύοντας ως δημοσιογράφος για το maga.gr. Κατάφερα να συνομιλήσω και να πάρω συνέντευξη από τον Έτγκαρ Κέρετ, έναν από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του Ισραήλ, καθώς το έργο του με τον τίτλο «Missing Kissinger» έχει συμπεριληφθεί στα δεκαπέντε σημαντικότερα ισραηλινά βιβλία όλων των εποχών. Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω ότι έχει δώσει συνεντεύξεις σε πολλά γνωστά ξένα Μέσα, όπως ο Guardian και οι «Times» της Νέας Υόρκης.  Η συνομιλία μαζί του με άφησε με τις καλύτερες δυνατές εντυπώσεις. Γνώρισα έναν ταπεινό και ευγενικό άνθρωπο με σπουδαίες απόψεις. Μου έδωσε μάλιστα την άδεια να μεταφράσω για το site δέκα οδηγίες που έχει γράψει για επίδοξους συγγραφείς.

Πέρα από τη συνέντευξη με τον Κέρετ, συνομίλησα και με την Τσρουγιά Σαλέβ, μία από τις σημαντικότερες γυναικείες λογοτέχνες της χώρας με παγκόσμια φήμη. Η συζήτηση μαζί της ήταν κι αυτή μία ακόμα σπουδαία εμπειρία. Γνώρισα έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων που απόπνεε ζεστασιά και ακόρεστη αγάπη για τη λογοτεχνία.


Η παρουσία όλων αυτών των ανθρώπων έδωσε κατά την άποψή μου ένα κύρος στην έκθεση και είναι πολύ κρίμα που η κακή προώθηση της Δ.Ε.Β.Θ. από τους αρμόδιους φορείς δεν προσέλκυσε  κόσμο. Παράλληλα, είναι κρίμα που δεν κατάφεραν οι Εκδόσεις Σαΐτα να είναι παρούσες σ’αυτό το σημαντικό γεγονός, ώστε να υπήρχε μία μεγαλύτερη διάδραση με το κοινό του ηλεκτρονικού βιβλίου, αλλά και με όσους ήθελαν να συνομιλήσουμε και να γνωριστούμε. Εδώ, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους με αναγνώρισαν, με πλησίασαν και με ενθάρρυναν να συνεχίσω τη συγγραφική μου δραστηριότητα.

Τα επόμενα χρόνια δεν ξέρω τι θα γίνει με το βιβλίο στη χώρα μας, αλλά θα ήθελα να παρακαλέσω όλους όσους αγαπούν τη λογοτεχνία να συμβάλλουν κι εκείνοι με τον δικό τους τρόπο ώστε να αγαπήσει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος την ανάγνωση. Το βιβλίο είναι πολιτισμός, δεν είναι απλά μια εμπορική δραστηριότητα και είναι στο χέρι μας να το βοηθήσουμε να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει. 

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Αυτό είναι το προφίλ του Έλληνα αναγνώστη βιβλίων


Ο σημερινός αναγνώστης είναι γυναίκα, διαβάζει ελληνική λογοτεχνία, δανείζεται βιβλία από τις βιβλιοθήκες (ειδικά αυτές των λεγόμενων "υποβαθμισμένων" περιοχών), δανείζεται περισσότερο απ' ό,τι τα προηγούμενα χρόνια - παρά αγοράζει βιβλία (η οικονομική κρίση μείωσε και την αγορά βιβλίου) και ζητά από τις βιβλιοθήκες να ανανεώνουν το περιεχόμενο τους με περισσότερα βιβλία της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνικής παραγωγής.

Το συμπέρασμα προκύπτει από την πολύωρη συζήτηση, με θέμα «Τι διαβάζουμε, πώς διαβάζουμε. Το προφίλ του σημερινού αναγνώστη», που διοργάνωσε χθες στη Θεσσαλονίκη το περιοδικό «Ο Αναγνώστης» στις εγκαταστάσεις της 11ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου, ως μεταδίδει το ΑΠΕ-ΜΠΕ και η Βίκυ Χαρισοπούλου.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από την κίνηση των δημοτικών βιβλιοθηκών της Θεσσαλονίκης (στην τριακονταετία 1982-2012) και την επεξεργασία τους:

- Το 75% των αναγνωστών είναι γυναίκες. - Η πλειονότητα των αναγνωστών βιβλίων από δημοτικές βιβλιοθήκες, είναι κάτοικοι των εργατικών (δυτικών) συνοικιών και κυρίως μετανάστες (με καταγωγή από την Αλβανία, τη Γεωργία, τη Βουλγαρία κ.λπ.). -Το 67% των βιβλίων που δανείζονται αφορούν κείμενα νεοελληνικής λογοτεχνίας και κυρίως της λεγόμενης "pop culture" (στην πρώτη πεντάδα των "ζητούμενων" είναι συγγραφείς, όπως η Χρυσηίδα Δημουλίδου, η Λένα Μαντά, Κάλη Καρατζά κ.λπ.).
- Το 31% των ζητούμενων προς δανεισμό είναι βιβλία σύγχρονης ξένης λογοτεχνίας.
- Τα παιδιά δανείζονται λιγότερο κι όταν το κάνουν προτιμούν βιβλία του... Χάρι Πότερ.
- Η κίνηση στις δημοτικές βιβλιοθήκες κορυφώθηκε στην τριετία 2009-2012 (με την έναρξη της οικονομικής κρίσης).
Στη συζήτηση, που συντόνισε ο διευθυντής του περιοδικού «Ο αναγνώστης» Γιάννης Μπασκόζος, μετείχαν οι: Βενετία Αποστολίδου, καθηγήτρια στο ΠΤΔΕ του ΑΠΘ, Μαρίζα Ντεκάστρο, κριτικός λογοτεχνίας για παιδιά, συγγραφέας, Σωτηρία Καλασαρίδου, Δρ. λογοτεχνικής εκπαίδευσης.

Στα «βιβλία για παιδιά και το κοινό τους» αναφέρθηκε η συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας Μαρίζα Ντεκάστρο θέτοντας σειρά ερωτημάτων που αφορούν τα είδη των βιβλίων, την ποιότητά τους, τις πρακτικές συγγραφέων, εικονογράφων και εκδοτών (τα βιβλία που απευθύνονται σε παιδιά και νέους φτάνουν, σύμφωνα με στοιχεία που δημοσιοποίησε το ΕΚΕΒΙ για τα έτη 2009-2011, περίπου στο 18% του συνόλου της βιβλιοπαραγωγής).

Αναφερόμενη στα βιβλία για παιδιά, η κ. Ντεκάστρο διαπίστωσε διαιώνιση των στερεοτύπων ("ο μπαμπάς διαβάζει εφημερίδα", "η μαμά φοράει ρόλεϊ"), γλώσσα "φτωχή" και συχνά τάση για απόδοση των γλωσσικών ιδιωμάτων των νέων (στα εφηβικά βιβλία ), μίμηση στον τρόπο γραφής του επιτυχημένου συγγραφέα Ευγένιου Τριβιζά ("Τριβιζ-ισμό" των νέων συγγραφέων), ενώ χαρακτήρισε ως «παγίδα» την ηλικιακή κατάταξη των παιδικών βιβλίων καθώς η αναγνωστική ωριμότητα των παιδιών είναι απολύτως σχετική.

Στην κοινωνική λειτουργία της ανάγνωσης αναφέρθηκε η κ. Αποστολίδου χαρακτηρίζοντάς την όχι μόνο "απόλαυση" αλλά και "πολιτισμικό κεφάλαιο ενός λαού". Είναι χαρακτηριστικό πάντως, όπως διαπίστωσε η κ. Αποστολίδου, πως σε ό,τι αφορά την κοινωνική λειτουργία της ανάγνωσης (με τα στοιχεία της έρευνας που παρουσιάστηκε) η αναγνωσιμότητα εξελίσσεται σε μέσο βελτίωσης της κοινωνικής θέσης (επικοινωνία μέσα από τα αναγνώσματα, τις εκτιμήσεις και τις αναγνωστικές εμπειρίες- χρήση της ανάγνωσης ως συστατικό του κοινωνικού προφίλ), γεγονός που αποδεικνύεται από τον υψηλότερο αριθμό αναγνωστών σε λαϊκές συνοικίες και συνοικίες μεταναστών και τον εμφανώς χαμηλότερο σε μεσοαστικές και μεγαλοαστικές περιοχές, όπου η κοινωνική θέση είναι και θεωρείται ως δεδομένη!

Πηγή

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Ο “χειμώνας” του βιβλίου


της Χρύσας Νάνου
Στην ελληνική αγορά  βιβλίου ο «χειμώνας» συνεχίζεται και μάλιστα βαρύς: κάθετη πτώση των πωλήσεων, κλείσιμο ιστορικών επιχειρήσεων και απειλή με λουκέτο άλλων, μείωση του αριθμού νέων τίτλων ανά έτος, «παζάρια» με βιβλία stock σε τιμές όσο- όσο, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά του  σκηνικού, πίσω από το οποίο κρύβεται μία  πορεία δραματικής επιδείνωσης, η οποία αγγίζει τα πέντε χρόνια.
Η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση επηρέασε απ΄την αρχή της τον χώρο του βιβλίου. Πέντε χρόνια είναι πολύς καιρός για να τον αντέξουν οι  επαγγελματίες του χώρου, εκδότες και βιβλιοπώλες, χωρίς να νιώθουν απαισιόδοξοι. 
«Το 2013 τα πράγματα όσον αφορά τις πωλήσεις βιβλίων πήγαν άσχημα και οι πρώτοι μήνες του 2014 ήταν ακόμη χειρότεροι. Πίστεψα ότι δεν μπορεί να πάει παρακάτω, αλλά δυστυχώς η πτώση συνεχίζεται», λέει ο Γιώργος Μπαρμπουνάκης από το «Κατώι του βιβλίου».   
Τίποτα ιδιαίτερο βέβαια σε καιρούς κρίσης, όταν η αγορά στο σύνολό της υφίσταται τους κραδασμούς μιας οικονομίας σε κατάρρευση. «Το βιβλίο δεν είναι είδος πρώτης ανάγκης και φυσικά οι πωλήσεις μειώθηκαν», παρατηρεί ο Νώντας Παπαγεωργίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. «Προσωπικά αυτό δεν με τρομάζει. Εμάς ο πήχης μας ήταν ήδη ανεβασμένος και προ κρίσης με σωστές και σοβαρές επιλογές. Πολλοί εκδοτικοί οίκοι μείωσαν την παραγωγή τους, εμείς κρατήσαμε μια σταθερότητα στον αριθμό των τίτλων που εκδίδουμε ετησίως. Κάποιες επιχειρήσεις –μικρά βιβλιοπωλεία ή μικροί εκδοτικοί οίκοι– έκλεισαν. Κάποια καινούργια όμως άνοιξαν. Άλλα δυσκολεύονται να ανταποκριθούν στις οικονομικές υποχρεώσεις τους. Εμείς προσπαθούμε να κάνουμε τη δουλειά μας όσο γίνεται καλύτερα».
Τα Bazaar ή παζάρια βιβλίου με τίτλους stock, που όταν εμφανίστηκαν στην ελληνική αγορά μας ξάφνιασαν, φαίνεται πως ήρθαν για να μείνουν. Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης λειτουργούν σε σταθερή βάση τρία παζάρια, ενώ υπάρχουν και αρκετά εποχιακά. Στα παζάρια οι τιμές των βιβλίων κυμαίνονται μεταξύ δύο και πέντε ευρώ (μέχρι και 70% κάτω της αρχικής τιμής μιας έκδοσης). «Η κρίση χτυπάει πλέον και τα παζάρια. Στην αρχή πετύχαιναν πωλήσεις, τώρα όμως περιορίζονται», λέει ο Γιώργος Μπαρμπουνάκης.
«Οι εκδότες δεν μπορούν να βασίζονται μόνο στα παζάρια για πουλήσουν τα βιβλία τους. Το σπίτι του βιβλίου είναι το βιβλιοπωλείο και αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσει και το εν δυνάμει αναγνωστικό κοινό», σημειώνει ο Νώντας Παπαγεωργίου.
Τα μπεστ σέλερ
Ακόμη και τις καλές εποχές, οι Έλληνες δεν διεκδικούσαμε «δάφνες» διεθνώς  ως φιλαναγνώστες. Είμαστε από τις ευρωπαϊκές χώρες με τα χαμηλότερα ποσοστά ανάγνωσης, σύμφωνα με τις επίσημες έρευνες αναγνωστικής συμπεριφοράς, που τελευταίως υπολογίζουν τους αναγνώστες που διαβάζουν πάνω από τρία βιβλία τον χρόνο σε 3.000-5.000, ενώ ένας στους τρεις δεν διαβάζει κανένα βιβλίο.  
Δεδομένων των αριθμητικών μεγεθών, η ελληνική αγορά βιβλίου δεν επιφυλάσσει εκπλήξεις όσον αφορά τις πωλήσεις. Ένα βιβλίο λογοτεχνίας που πουλάει πάνω από 10.000 αντίτυπα θεωρείται σήμερα εξαιρετικά επιτυχημένο. Από την άποψη αυτή, η «Μικρά Αγγλία» της Ιωάννας Καρυστιάνη (Καστανιώτης), που ξεπέρασε τα 150.000 αντίτυπα στην επανέκδοσή της, με αφορμή την ομότιτλη ταινία του Παντελή Βούλγαρη, ήταν η θεαματική εξαίρεση.   
Άλλα βιβλία που πήγαν καλά το 2013 στα ελληνικά βιβλιοπωλεία ήταν τα: «Με μολύβι φάμπερ νούμερο 2» της Άλκης Ζέη (Μεταίχμιο), «Ό,τι αγαπώ είναι δικό σου» του Γιάννη Καλπούζου (Ψυχογιός), «Η αναχώρηση» του Νίκου Θέμελη (Μεταίχμιο) «Το βιβλίο της Κατερίνας» του Αύγουστου Κορτώ  (Πατάκη), «Η νυχτερίδα» του Τζο  Νέσμπο (Μεταίχμιο), «Ο λύκος της Wall Street» του  Τζόρνταν Μπέλφορτ (Πατάκη). 
Η ενιαία τιμή βιβλίου
Το νεότερο χτύπημα στον εκδοτικό χώρο ήρθε με την πρόσφατη κατάργηση της ενιαίας τιμής βιβλίου. Για το ζήτημα ακούστηκαν πολλά, κάποιες φορές ακραία.
Η ενιαία τιμή για το βιβλίο είναι ένα σύστημα τιμολόγησης σύμφωνα με το οποίο  κάθε εκδότης υποχρεωτικά καθορίζει τη λιανική τιμή των βιβλίων που εκδίδει. Ο βιβλιοπώλης μπορεί να πουλήσει τα βιβλία   με έκπτωση έως 10%. Αυτός ο περιορισμός αφορά τα βιβλία από τη στιγμή της κυκλοφορίας τους μέχρι 2 έτη μετά την τελευταία εκτύπωση. Προβλέπονται εξαιρέσεις για δημόσιους φορείς, κοινωφελείς και επιστημονικούς οργανισμούς που δεν ασκούν εμπορική εκμετάλλευση των βιβλίων.
Στο νέο μέτρο της κατάργησης  αντέδρασε σχεδόν σύσσωμος ο εκδοτικός κόσμος (εκδότες, βιβλιοπώλες, συγγραφείς) υποστηρίζοντας ότι ο νόμος περί ενιαίας τιμής υπήρξε μία ρυθμιστική παράμετρος που επέτρεψε τη λειτουργία του υγιούς ανταγωνισμού στην ελληνική αγορά  βιβλίου. Οι άνθρωποι του βιβλίου εκτιμούν ότι το νέο μέτρο του υπουργείου Ανάπτυξης θα οδηγήσει σε σαρωτικές αλλαγές: θα επικρατήσουν οι αλυσίδες βιβλιοπωλείων, θα εισβάλουν τα ξένα δικτυακά μονοπώλια, θα κλείσουν τα μικρά βιβλιοπωλεία, τα μπεστ σέλερ θα εκδίδονται εις βάρος των ποιοτικών βιβλίων. 
Για το ζήτημα αυτό, ο Νώντας Παπαγεωργίου λέει: «Ο νόμος ισχύει και ήδη κάποια βιβλιοπωλεία τον εφαρμόζουν. Η κατάργηση της ενιαίας τιμής στο βιβλίο θα ζημιώσει τους αναγνώστες και το ίδιο το βιβλίο. Το βιβλίο δεν είναι οποιοδήποτε προϊόν και δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται με απλοϊκές προσεγγίσεις. Είναι προϊόν πολιτισμού και η κατάργηση της ενιαίας τιμής δεν ωφελεί κανέναν και σε τίποτα. Αντίθετα, θα εξαφανίσει από τον εκδοτικό χάρτη τα μικρά βιβλιοπωλεία και τους εκδοτικούς οίκους με μικρή παραγωγή. Και το κυριότερο: τα ποιοτικά βιβλία δεν θα βρίσκουν χώρο στις προθήκες και στους πάγκους των βιβλιοπωλείων».
Ακόμη κι αυτοί που υιοθετούν μία πιο μετριοπαθή άποψη, θεωρώντας πως η κατάργηση της ενιαίας τιμής δεν θα καταστρέψει το βιβλίο, εκτιμούν ότι σε κάθε περίπτωση θα κάνει πιο δύσκολα τα πράγματα σε μια εποχή έτσι κι αλλιώς βαριά για την ελληνική εκδοτική αγορά.

Ο χάρτης των βιβλιοπωλείων
Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης το 2013 έκλεισαν δύο μεγάλα βιβλιοπωλεία, ο «Παπασωτηρίου» στη Γρ.  Παλαμά και ο «Ελευθερουδάκης» στη Λεωφ. Νίκης . Στην Αθήνα το κλείσιμο του ιστορικού Βιβλιοπωλείου της Εστίας τον Μάρτιο 2013, μετά από 128 χρόνια λειτουργίας, θεωρήθηκε πλήγμα όχι μόνο στον εκδοτικό χώρο αλλά γενικότερα στον πολιτισμό.
Έρχεται λοιπόν σταδιακά το τέλος για τα βιβλιοπωλεία; Αυτό δεν μπορεί να το πει κανείς, τη στιγμή μάλιστα που στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ ανοίγουν μικρά ανεξάρτητα βιβλιοπωλεία, τα οποία φαίνεται να κερδίζουν τη μάχη απέναντι στις παλιές αλυσίδες. Το 2013 και στις αρχές του 2014 αρκετά τέτοια νέα μικρά βιβλιοπωλεία έκαναν την εμφάνισή τους στην Αθήνα. Τα άνοιξαν πρώην εργαζόμενοι στον χώρο του βιβλίου, που αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα να αποκτήσουν τη δική τους επιχείρηση, αλλά και νεαροί που σε περιβάλλον κρίσης θεώρησαν πιο ελκυστική την ιδέα ενός βιβλιοπωλείου παρά ενός ακόμη καφέ.
Στη Θεσσαλονίκη δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής τέτοιες τάσεις, με εξαίρεση ένα νέο συνεργατικό βιβλιοπωλείο – καφέ, τις «Ακυβέρνητες Πολιτείες», που  άνοιξε πριν από μερικούς μήνες στην οδό Αλ. Σβώλου.
Σε όλη την Ελλάδα λειτουργούν περί τα 1.500 βιβλιοπωλεία, ενώ υπολογίζοντας από τα πρακτορεία τύπου μέχρι και τα σουπερμάρκετ, τα σημεία πώλησης βιβλίων στη χώρα ξεπερνούν τα 3.500.  Στη Θεσσαλονίκη καταγράφονται πάνω από 200 βιβλιοπωλεία.
Ακόμη κι αν οι τιμές μένουν σχεδόν καθηλωμένες από το 2008, το βιβλίο στην Ελλάδα θεωρείται ακόμη σχετικά ακριβό.  Το υψηλό κόστος συνδέεται κυρίως με την τιμή του χαρτιού, τη φορολογική επιβάρυνση, το ποσοστό του βιβλιοπώλη και το μικρό μέγεθος της ελληνόφωνης αγοράς.
Για το λόγο αυτό και σε περιβάλλον κρίσης, δεν θεωρείται αδικαιολόγητη η στροφή προς το φτηνό, είτε στα παζάρια βιβλίου είτε και στα ίδια τα βιβλιοπωλεία, στα οποία σταδιακά πληθαίνουν οι πάγκοι με τις προσφορές. 
Το μέλλον
Οι προσφορές πάντως δεν είναι αυτές που θα φέρουν την άνοιξη στο ελληνικό βιβλίο. Οι άνθρωποι του χώρου συμφωνούν ότι αυτό που απουσιάζει είναι μία γενικότερη πολιτική για την καλλιέργεια της φιλαναγνωσίας. Στο ζήτημα αυτό είναι σημαντικός ο ρόλος της σχολικής βιβλιοθήκης για την καλλιέργεια μίας νέας γενιάς βιβλιόφιλων, ενώ σοβαρό αγκάθι παραμένει η αδυναμία συνεννόησης ενός πολυδιασπασμένου κλάδου, εκδοτών, βιβλιοπωλών, συγγραφέων ώστε να συνεννοηθούν αρχικά μεταξύ τους και στη συνέχεια, με την υποστήριξη της Πολιτείας, να αναλάβουν δράση για την προσέλκυση  νέων αναγνωστών.
Για το θέμα αυτό, ο Νώντας Παπαγεωργίου λέει: «Προσπαθούμε να αφουγκραζόμαστε τις αναγνωστικές ανάγκες του κοινού και είμαστε προσεκτικοί στις επιλογές μας. Παράλληλα, πραγματοποιούμε πολλές δράσεις φιλαναγνωσίας που απευθύνονται τόσο στους μικρούς αναγνώστες (καθώς αυτοί είναι το μέλλον του βιβλίου) όσο και στους ενηλίκους. Μερικές από τις πρωτοβουλίες μας που προωθούν και ενθαρρύνουν τη φιλαναγνωσία είναι οι πολύ πετυχημένοι Μαραθώνιοι Ανάγνωσης που διοργανώνουμε εδώ και τρία χρόνια για τους μαθητές και τις μαθήτριες του Δημοτικού –στους οποίους συμμετέχουν πάνω από 20.000 παιδιά κάθε χρόνο από όλα τα σχολεία της Ελλάδας–, όπως και η νεοσύστατη Λέσχη Ανάγνωσης «Με ανοιχτά βιβλία» μια Λέσχη ανοιχτή σε όλους που λειτουργεί στο facebook και αριθμεί πάνω από 5.000 μέλη υπό τον συντονισμό του συγγραφέα Κώστα Ακρίβου».

Hangout με τον Ηρακλή Λαμπαδαρίου (10.05.2014)

Μπορείτε να παρακολουθήσετε τη live συνέντευξη (hangout) του Φιλολόγου & Δημιουργού των Εκδόσεων Σαΐτα, Ηρακλή Λαμπαδαρίου, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο, 10 Μαΐου 2014. Σας ευχαριστούμε για τις ερωτήσεις σας!


Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Live συνέντευξη με τον Δημιουργό των Εκδόσεων Σαΐτα!


Έχετε ερωτήσεις σχετικά με…
… το ελεύθερο ταξίδι των βιβλίων που επιχειρούν οι ανοικτές, ψηφιακές, μη εμπορικές Εκδόσεις Σαΐτα;
… τις λεπτομέρειες για την αποστολή του έργου σας;
… τον τρόπο λειτουργίας και οργάνωσης των σαϊτοπτήσεων;
… τη συμμετοχή σας ως εθελοντές στον σχεδιασμό των επόμενων ebooks;

Μπορείτε να θέσετε τις ερωτήσεις σας στον Δημιουργό των Εκδόσεων Σαΐτα,Ηρακλή Λαμπαδαρίου, σε μια live συνέντευξη που θα μεταδοθεί από την Καβάλα, το Σάββατο, 10 Μαΐου 2014, από τις 19:30 έως τις 21:00.

[Τρόποι αποστολής των ερωτήσεών σας]

Μπορείτε να στείλετε τις ερωτήσεις σας συμπληρώνοντας την ακόλουθη ηλεκτρονική φόρμα:




[Σε ποιον σύνδεσμο θα φιλοξενηθεί η συνέντευξη;]

Η συνέντευξη θα διεξαχθεί μέσω της υπηρεσίας “Hangouts” της Google και θα μεταδοθεί μέσω του καναλιού των Εκδόσεων Σαΐτα στο YouTube. Ο σύνδεσμος για την παρακολούθηση της συνέντευξης θα αναρτηθεί επίσης στη σελίδα των Εκδόσεων Σαΐτα στο facebook λίγο πριν την έναρξη της απευθείας μετάδοσης.

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

11η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Ανοίγει αυλαία στις 8 Μαΐου με αφιερώματα, κόμικ, πολλή ποίηση, παιδική γωνιά και τιμώμενη χώρα το Ισραήλ
11η Διεθνής Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης
Στιγμιότυπο από εκδήλωση κατά τη διάρκεια της 10ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης το 2013.

Κυριολεκτικά στο παρά πέντε ανακοινώθηκε από το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού (ΕΙΠ) και τον εποπτευόμενο φορέα, το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (ΕΚΕΒΙ), το πρόγραμμα της 11ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης (ΔΕΒΘ), αλλά περιλαμβάνει πλήθος εκδηλώσεων, αφιερώματα, θεματικές ενότητες και ειδικές γωνιές.

Η έκθεση ανοίγει τις πύλες της στη Θεσσαλονίκη, στα οικεία περίπτερα 13 και 15 της HELEXPO την Πέμπτη 8 Μαΐου και θα διαρκέσει ως την Κυριακή 11 Μαΐου, με τιμώμενη χώρα το Ισραήλ, διεθνές φεστιβάλ ποίησης και φεστιβάλ κόμικ, αφιερώματα στον κύπριο ποιητή Κώστα Μόντη για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του και στον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο για τα 400 χρόνια από τον θάνατό του και θεματικό αφιέρωμα «Ευρώπη: Ταυτότητα και ετερότητα». Θα βρούμε εκεί την πολύ δημοφιλή στο κοινό της Βορείου Ελλάδας Παιδική και Εφηβική Γωνιά και επίσης εργαστήρια για επαγγελματίες και φιλολογικό καφενείο, όπου θα γίνουν  συζητήσεις για το ελληνικό βιβλίο, τη μετάφραση, την προβολή του στο εξωτερικό κτλ.

Συνολικά τις 217 έφτασαν οι συμμετοχές των εκθετών (εκδότες, ιδρύματα, ινστιτούτα κ.ά.) μεταξύ των οποίων 14 είναι οι ξένες συμμετοχές. Με 23 εκδότες έρχεται η Κίνα, με τρεις η Τουρκία, ενώ από έναν εκδότη στέλνουν η Βοσνία-Ερζεγοβίνη/Σερβική Δημοκρατία, η Γαλλία και η Ινδονησία. Ξεπερνούν τις 230 οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις - εντός και εκτός των τειχών: παρουσιάσεις βιβλίων, ποιητικές αναγνώσεις, συζητήσεις και στρογγυλά τραπέζια, εργαστήρια, επαγγελματικές συναντήσεις, θεατρικές παραστάσεις και εκθέσεις στην πόλη κ.ά. Συμμετέχουν 135 έλληνες δημιουργοί και 31 ξένοι στο γενικό πρόγραμμα και 60 στο πρόγραμμα της Παιδικής και Εφηβικής Γωνιάς.

Από το Ισραήλ έρχεται το τρομερό παιδί της σύγχρονης ισραηλινής διηγηματογραφίαςΈντγκαρ Κέρετ, η βραβευμένη και δημοφιλής μυθιστοριογράφος Τσρουγιά Σαλέβ και οιΝόαμ ΜπαντΝτίνα ΠοράτΓεχούντα ΚορένΕϊλάτ Νεγκέβ και η ιστορικός και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Χάιφα Φάνια Οζ-Ζάλτσμπεργκερ, κόρη του διάσημου πεζογράφου Άμος Οζ.

Το Βαλκανικό Φεστιβάλ Ποίησης που φιλοξενούνταν τα δύο τελευταία χρόνια στην ΔΕΒΘ αναβαθμίζεται και γίνεται διεθνές και θα συμμετέχουν σε αυτό οι Μαρκ Ντελούζαπό τη Γαλλία, Γιορντάν Εφτίμοφ από τη Βουλγαρία, Ταρίκ Γκιουνερσέλ από την Τουρκία, Στάνκα Χραστέλι από τη Σλοβενία, Χελένα Λένγκορντ από τη Σερβία, ΑλίσιαΣτόλινγκς από τις ΗΠΑ, Εουγκέν Σουκίου από τη Ρουμανία και Λουάν Τζούλις από την Αλβανία.

Συγγενικό είναι το Φεστιβάλ Νέων Ποιητών, Ελλήνων μόνο, στους οποίους θα δοθεί η ευκαιρία να διαβάσουν ποιήματά τους και να εκφράσουν τις απόψεις τους.

Στο Φεστιβάλ Κόμικ που θα λειτουργεί εντός της ΔΕΒΘ, εκτός από τις εκθέσεις που θα φιλοξενηθούν στο Περίπτερο 13 μεγάλοι και παιδιά θα μπορούν να συμμετάσχουν σε συζητήσεις και εργαστήρια και να γνωρίσουν από κοντά έλληνες καλλιτέχνες και μελετητές του κόμικ (Βασιλεία Βαξεβάνη, Νίκος Π. Δαλαμπύρας, Μιχάλης Διαλυνάς, Τάσος Ζαφειριάδης, Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου, Γιάννης Κουρουμπακάλης, Ηλίας Κυριαζής, Λήδα Τσενέ, Γιώργος Τσιαμάντας, Πέτρος Χριστούλιας) αλλά και τον Γάλλο Marko (Marc Armspach), τον  εικονογράφο του κόμικ Les godillots, και τον δημοφιλή Βρετανό Peter Milligan, ο οποίος θα παρουσιάσει τεχνικές συγγραφής σεναρίου κόμικ.

Νεοελληνιστές και μεταφραστές θα συμμετάσχουν σε στρογγυλή τράπεζα για τους στόχους και τα ειδικά προβλήματα της μετάφρασης της ελληνικής λογοτεχνίας σε άλλες γλώσσες και την εξέλιξη του προγράμματος «Φράσις».

Επαγγελματίες του βιβλίου θα ανταλλάξουν απόψεις για τον ρόλο και τα προβλήματα του σύγχρονου βιβλιοπωλείου και για τις δημόσιες βιβλιοθήκες στην ημερίδα βιβλιοθηκονόμων ενώ εκτός των τειχών έχουν προγραμματιστεί κινηματογραφικές προβολές, εκδηλώσεις για παιδιά σε δημοτικές βιβλιοθήκες της πόλης, μουσικές και θεατρικές παραστάσεις και βιβλιακοί περίπατοι στην πόλη.


Πηγή: http://www.tovima.gr/culture/