Παρασκευή, 23 Μαΐου 2014

Σκέψεις για την 11η Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης


Έχουν περάσει σχεδόν δέκα μέρες από τη φετινή Δ.Ε.Β.Θ. και επιτέλους βρήκα τον χρόνο να εκφράσω τις σκέψεις μου σχετικά με τον συγκεκριμένο θεσμό, το οποίο τον θεωρώ πολύ σημαντικό για μία χώρα που δεν έχει αναγνώστες. Συγκριτικά με πέρσι υπήρχε πολύ λιγότερος κόσμος κι αυτό ήταν πασιφανές. Σ’ αυτό σίγουρα έχουν συμβάλλει σημαντικά και οι κάκιστες και επιθετικές πολιτικές που ασκούνται στην Ελλάδα πλήττοντας ανεπανόρθωτα όλο τον λογοτεχνικό κλάδο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του κλεισίματος του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου και της κατάργησης της ενιαίας τιμής βιβλίου, η οποία προσωπικά πιστεύω ότι δεν θα βοηθήσει σε καμιά περίπτωση στη μείωση των τιμών.

Ωστόσο, η φετινή έκθεση κατάφερε να φέρει στη συμπρωτεύουσα πληθώρα αξιόλογων συγγραφέων, αλλά και εκδοτών, οι οποίοι με διάφορες πολύ ενδιαφέρουσες εκδηλώσεις που διοργάνωσαν προσπάθησαν να έρθουν κοντινότερα με τους αναγνώστες, δημιουργώντας σε πολλές περιπτώσεις  έναν υγιή διάλογο. Η φετινή έμπνευση του Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού, Πάνου Παναγιωτόπουλου, να φέρει ως τιμώμενη χώρα το Ισραήλ ήταν πράγματι έξυπνη, καθώς το Ισραήλ εξέλαβε αυτή την πρόταση ως μια ευκαιρία να διαδώσει τον πολιτισμό του και να συσφίξει τις σχέσεις του με τη χώρα μας. Έτσι, κατέφτασε μια αρκετά μεγάλη αποστολή από την πρεσβεία της τιμώμενης χώρας από την Αθήνα, η οποία είχε φροντίσει να έρθει σε συνεννόηση με επιφανείς καλλιτέχνες του Ισραήλ, ώστε να τους πείσει να παρουσιάσουν το έργο τους στην Έκθεση.


Στη Θεσσαλονίκη αφίχθησαν λοιπόν, οι Έτγκαρ Κέρετ, Τσρουγιά Σαλέβ, Φάνια Οζ - Ζάλτσμπεργκερ (κόρη του Άμος Οζ), Εγιάλ Μέγγετ (Eyal Megged- κυρίως ποιητής), Γκιλ Χοβάβ (κορυφαίος δημοσιογράφος γαστρονομίας στο Ισραήλ και προσωπικότητα της τηλεόρασης) και πολλοί άλλοι, μερικοί εκ των οποίων ήταν γνωστοί επιχειρηματίες. Είχα την τύχη να γνωρίσω μερικούς από κοντά δουλεύοντας ως δημοσιογράφος για το maga.gr. Κατάφερα να συνομιλήσω και να πάρω συνέντευξη από τον Έτγκαρ Κέρετ, έναν από τους σημαντικότερους λογοτέχνες του Ισραήλ, καθώς το έργο του με τον τίτλο «Missing Kissinger» έχει συμπεριληφθεί στα δεκαπέντε σημαντικότερα ισραηλινά βιβλία όλων των εποχών. Επίσης, θα ήθελα να αναφέρω ότι έχει δώσει συνεντεύξεις σε πολλά γνωστά ξένα Μέσα, όπως ο Guardian και οι «Times» της Νέας Υόρκης.  Η συνομιλία μαζί του με άφησε με τις καλύτερες δυνατές εντυπώσεις. Γνώρισα έναν ταπεινό και ευγενικό άνθρωπο με σπουδαίες απόψεις. Μου έδωσε μάλιστα την άδεια να μεταφράσω για το site δέκα οδηγίες που έχει γράψει για επίδοξους συγγραφείς.

Πέρα από τη συνέντευξη με τον Κέρετ, συνομίλησα και με την Τσρουγιά Σαλέβ, μία από τις σημαντικότερες γυναικείες λογοτέχνες της χώρας με παγκόσμια φήμη. Η συζήτηση μαζί της ήταν κι αυτή μία ακόμα σπουδαία εμπειρία. Γνώρισα έναν άνθρωπο χαμηλών τόνων που απόπνεε ζεστασιά και ακόρεστη αγάπη για τη λογοτεχνία.


Η παρουσία όλων αυτών των ανθρώπων έδωσε κατά την άποψή μου ένα κύρος στην έκθεση και είναι πολύ κρίμα που η κακή προώθηση της Δ.Ε.Β.Θ. από τους αρμόδιους φορείς δεν προσέλκυσε  κόσμο. Παράλληλα, είναι κρίμα που δεν κατάφεραν οι Εκδόσεις Σαΐτα να είναι παρούσες σ’αυτό το σημαντικό γεγονός, ώστε να υπήρχε μία μεγαλύτερη διάδραση με το κοινό του ηλεκτρονικού βιβλίου, αλλά και με όσους ήθελαν να συνομιλήσουμε και να γνωριστούμε. Εδώ, θα ήθελα να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όσους με αναγνώρισαν, με πλησίασαν και με ενθάρρυναν να συνεχίσω τη συγγραφική μου δραστηριότητα.

Τα επόμενα χρόνια δεν ξέρω τι θα γίνει με το βιβλίο στη χώρα μας, αλλά θα ήθελα να παρακαλέσω όλους όσους αγαπούν τη λογοτεχνία να συμβάλλουν κι εκείνοι με τον δικό τους τρόπο ώστε να αγαπήσει όσο το δυνατόν περισσότερος κόσμος την ανάγνωση. Το βιβλίο είναι πολιτισμός, δεν είναι απλά μια εμπορική δραστηριότητα και είναι στο χέρι μας να το βοηθήσουμε να ανοίξει τα φτερά του και να πετάξει. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου