Τρίτη, 24 Ιουνίου 2014

Το σατανικό αρχοντικό – 4η συνέχεια


Αναμόχλευσε τις μνήμες του. Αναζήτησε να βρει κάποιο έντονο συναίσθημα. Προσπάθησε να αφουγκραστεί τον χτύπο της καρδιάς. Δεν αισθανόταν τίποτα απολύτως όμως. Ακόμα μύριζε έντονα το άρωμα κανέλλας και γιασεμιού, ενώ στα χείλη του υπήρχε μια εξίσου έντονη γεύση που θύμιζε κεράσι. Ο ίδιος σιχαινόταν τα κεράσια, αλλά τούτη τη φορά αυτή η αίσθηση φάνταζε εξαιρετικά αφροδισιακή, σχεδόν εξωπραγματική. Αναπολούσε το φιλί της. Ήταν ίσως από τα ωραιότερα που είχε γευτεί ποτέ του.
Άγγιξε το στήθος του για να επεξεργαστεί το σημάδι. Δεν τον πονούσε, αλλά ήθελε οπωσδήποτε να το δει. Έβγαλε την μπλούζα του. Τραβήχτηκε προς ένα αμυδρό φως. Δυστυχώς, το σκότος ήταν τόσο έντονο ώστε δεν μπόρεσε να το δει. Αποφάσισε να επιστρέψει στην έπαυλη. Θα στεκόταν μπροστά από κάποιον καθρέφτη και θα έβλεπε λεπτομερώς την ορθή απεικόνιση του ειδώλου του.
Προτού στραφεί προς την έπαυλη, έριξε ένα εξονυχιστικό βλέμμα προς τον θάμνο απ’όπου  είχε εμφανιστεί η γυναίκα. Ήθελε να την αναζητήσει, αλλά το υποσυνείδητο τον βεβαίωνε ότι εκείνη θα εμφανιζόταν ξανά μονάχα όταν θα το ήθελε.
Προχωρώντας γοργά έφτασε στην είσοδο του σπιτιού. Μάζεψε ορισμένα πράγματα που είχε ξεχάσει μπροστά από την πόρτα και προσπάθησε να την ανοίξει. Τότε θυμήθηκε ότι περιτριγύριζε για ώρα την αυλή γιατί η πόρτα είχε κλείσει απότομα και τον είχε εξορίσει από το εσωτερικό της οικίας. «Κάνε να ανοίξει, σε παρακαλώ», ψέλλισε ενώ έστριβε δυνατά το πόμολο.
Οι μεντεσέδες έτριξαν και επιτέλους μπορούσε να διαβεί ξανά το κατώφλι της. Έβγαλε μια ιαχή χαράς όταν μύρισε την έντονη μούχλα του εσωτερικού. Όταν όμως την έκλεισε άρχισε ο έντονος ήχος από τα πάνω διαζώματα. Δεν ένιωσε φόβο, ούτε τρόμαξε για το τι μπορεί να κρυβόταν στον επάνω όροφο. Χωρίς να το καλοσκεφτεί ανέβηκε δύο δύο τα σκαλιά. Στάθηκε στην αρχή ενός στενού διαδρόμου. Ο ήχος ερχόταν από την τελευταία πόρτα αριστερά...
Για να διαβάσετε τη συνέχεια της ιστορίας και να επιλέξετε τη συνέχειά της μπείτε εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου