Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Ένας κύκλος κλείνει

«Πάντα πίστευα ότι το τέλος θα έρθει αργά ή γρήγορα. Πάντα πίστευα ότι μπορούμε να καθορίσουμε εμείς οι ίδιοι την πορεία της ζωής μας. Με το πέρασμα του χρόνου συνειδητοποίησα ότι έκανα λάθος, λάθη. Προσπαθούσα να δοθώ με όλο μου το είναι σε όσους αγαπούσα. Προσπαθούσα να καλύψω τα παιδικά μου τραύματα με φαινομενική επίπλαστη ευδαιμονία. Δεν νομίζω πως τα κατάφερα και ευτυχώς που δεν τα κατάφερα, γιατί απόψε σφραγίζεται ένας απειλητικός κύκλος μιας καταραμένης οικογένειας.
Φίλους δεν έχω πλέον και δεν μπορώ να σου πω γιατί. Στα μέσα της διαδρομής με παρατούσαν. Ή πάλι ίσως εγώ να μην άντεχα τα ανυπόφορα κουσούρια τους. Τους αγαπούσα όμως και παρέβλεπα πολλά λάθη τους. Ίσως ήμουν απολύτως ειλικρινής μαζί τους και αυτό δεν το άντεχαν. Δεν είναι βέβαια και αδύνατον να με ζήλευαν. Η ζήλεια πάντα εισχωρεί στα ενδότερά μας και μας διαβάλλει. Μας προσδίδει χαρακτηριστικά που τείνουν να μας μεταμορφώσουν στον δημιουργό μας, τον Εωσφόρο. Βαρέθηκα τους κάλπικους φίλους, γι’ αυτό βρήκα και τον Μάγο Μπαλτάζαρ το δεύτερο εγώ μου. Εκείνος με καταλαβαίνει. Εκείνος με βοηθάει να υπερνικήσω το συναίσθημα της μοναξιάς που με ξεσκίζει. Με ακούει υπομονετικά και εκφέρει τις απόψεις του μόνο όταν του δίνω τον λόγο. Είναι υπάκουος και συνάμα γλυκός. Μερικές φορές πιστεύω ότι τον έχω ερωτευτεί κιόλας. Έχει ένα γλυκό χαμόγελο που μου ευφραίνει την καρδιά.
Η απουσία των γυναικών από τη ζωή μου με βοήθησε να επιστρέψω στο «ταλέντο» μου, καθώς όλοι πιστεύουν ότι θα γίνω ένας εκπληκτικός μουσικοσυνθέτης. Ήδη από τώρα με συγκρίνουν όλους τους μεγάλους. «Είσαι ο νέος Μότσαρτ», είχε φωνάξει περιχαρής μια δύσμοιρη γυναικούλα που είχε κάνει έναν γιο που τη γέμιζε με πίκρες. Στο πρόσωπό μου έβλεπαν όλοι τους τον κανακάρη τους, το παιδί που θα ήθελαν να ήταν δικό τους. «Θα γίνεις αυτό και το άλλο όταν μεγαλώσεις κι άλλο. Θα γράψεις ιστορία», μόνο να κάνουν τους προφήτες ήξεραν. Δεν βαριέσαι όμως δεν τους κατηγορώ, γιατί πιστεύω πως ο άνθρωπος λατρεύει να δημιουργεί Θεούς και άπιαστα όνειρα. Είναι ο μόνος τρόπος για να συνεχίσει να επιβιώνει στο κολαστήριο που λέγεται ζωή.
Ωστόσο, δεν θα τους κάνω το χατίρι. Ο κύκλος θα σφραγιστεί σήμερα. Θα κλείσει και επιτέλους θα είμαι μόνος με τον Μάγο Μπαλτάζαρ, τον μοναδικό άνθρωπο που δείχνει να με καταλαβαίνει. Τον ρώτησα χτες τα μεσάνυχτα αν θέλει να με ακολουθήσει και δεν έφερε αντίρρηση. Σε περίπου δύο ώρες εγκαταλείπω αυτό το άχαρο ποτέ. Αφήνω στα κρύα του λουτρού σχεδόν τους πάντες που περίμεναν να διαπρέψω στη ζωή μου, να γραφτώ με χρυσά γράμματα στα ιστορικά βιβλία για να νιώθουν αυτοί καλύτερα. Δεν μπορώ να αντέξω άλλο αυτή την πίεση. Όλα αυτά τα πρέπει και τα θέλω τους που έχουν πνίξει τη δική μου τη ζωή.
Αυτή τη στιγμή ο ΤΕΡΑΣΤΙΟΣ μουσικοσυνθέτης γράφει τις τελευταίες γραμμές του ημερολογίου του και αφήνει αυτό το θλιβερό ποτέ.
Μακάρι να μην ειδωθώ με κανέναν σας στο νέο ΠΟΤΕ μου. Περίμενε, έρχομαι, σύντροφε Μπαλτάζαρ».
29/06/2014    

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου