Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Πρωτοχρονιά στο γραφείο


Στεκόταν εδώ και μία ώρα μπροστά από τον πίνακα με τα κουτάκια, τους σταυρούς, τις υποσημειώσεις και τα τεράστια κόκκινα ερωτηματικά. Ήταν παραμονή Πρωτοχρονιάς κι απ’ότι φαινόταν, θα πέρναγε όλο το βράδυ εκεί. Άλλωστε, δεν είχε κάτι καλύτερο να κάνει. Είχε χωρίσει πρόσφατα. Κάθε φορά που έβγαινε έξω σε πολυσύχναστα μέρη, θυμόταν την Άλεξ κι εκείνα τα καταπράσινα μάτια. Δυστυχώς, δεν είχε καταφέρει να την κρατήσει για πολύ καιρό κοντά του. Είχαν κλείσει μόλις πέντε μήνες σχέσης.

Έσβησε ένα ερωτηματικό και ρώτησε φωναχτά «Τι θα γίνει αν φύγει αυτός από εδώ;»
Όταν έκανε κάποιου είδους ανάλυσης, πάντα ρώταγε φωναχτά. Τον βοηθούσε να σκεφτεί γρηγορότερα. Αυτός ήταν κι ο βασικός λόγος που επέλεγε να βρίσκεται μόνος στο γραφείο όσες περισσότερες ώρες μπορούσε. Ήταν πιο παραγωγικός. Έφερνε αποτελεσματικότερα τα εκάστοτε μυστήρια στο φως. Αυτά τα μυστικά ήταν που δεν είχε αντέξει η Άλεξ. Της είχε εξηγήσει επανειλημμένως ότι δεν μπορούσε να δώσει πολλές πληροφορίες. Εκείνη όμως δεν καταλάβαινε. Πάντα τον αμφισβητούσε κι έκανε τρελές υποθέσεις. 

«Αυτός θα κινηθεί λίγο προς τα εδώ το 2016, οπότε τότε θα υπάρχει περισσότερος χρόνος για να δράσει ο εκάστοτε υποψήφιος. Επομένως εμείς θα πρέπει να αποτρέψουμε αυτή την κίνηση. Διαφορετικά, δεν θα έχουμε πολλά περιθώρια για να πιάσουμε τον Αλ Μπαμπ…»

Ξάφνου, σταμάτησε. Κάτι δεν έστεκε στις υποθέσεις που έκανε. Υπήρχαν σημαντικά κενά, που μπορούσαν να αποδειχτούν εξαιρετικά επικίνδυνα στο άμεσο μέλλον. Δάγκωσε το κάτω χείλος του και διερεύνησε το ύπαιθρο από το παράθυρο του γραφείου του. Επικρατούσε σχετική ησυχία. Ήταν τυχεροί που τα κεντρικά γραφεία της υπηρεσία βρισκόντουσαν έξω από την Ουάσιγκτον. Δεν του άρεσε η πρωτεύουσα της Αμερικής για κάποιον λόγο. Ίσως, να ήταν κι αυτός ένας λόγος που συνέβαλλε στον χωρισμό με την πρώην του.

Σήκωσε έναν κόκκινο φάκελο που βρισκόταν εδώ και περίπου τρεις ώρες στο γραφείο του, δίπλα ακριβώς από τους κίτρινους μαρκαδόρους του. Τον άνοιξε και μελέτησε λεπτομερώς το πρώτο έγγραφο. Είχε κάποιες σημαντικές πληροφορίες, αλλά και πάλι δεν έβγαζε κάποιο νόημα. Έπρεπε να βρει τον ιθύνοντα νου, το κατακόκκινο ερωτηματικό στο κέντρο του πίνακα.

Πάτησε το κεντρικό κουμπί στη βάση του κινητού του. Η οθόνη άναψε. Σε πέντε λεπτά ακριβώς θα έφευγε το 2015. Τη θέση του θα έπαιρνε το καινούριο έτος. Έπρεπε να βρει τη λύση προτού γίνει η αλλαγή. Το είχε υποσχεθεί στον εαυτό του. Έτσι, άρχισε να πειράζει τα φύλλα που είχε μπροστά του. Λόγω βιασύνης του έφυγε ένα κι έπεσε στο πάτωμα. Ήταν ουσιαστικά το προφίλ ενός χαμένου στρατιώτη από το Αφγανιστάν.

Το έπιασε με τρεμάμενα χέρια και το κόλλησε στο κέντρο του πίνακα. Είχε βρει τον άγνωστο Χ της εξίσωσης ακριβώς την ώρα που άλλαζε ο χρόνος. Το ρολόι του κινητού του είχε ξεκινήσει να χτυπά δυνατά. Ο νεαρός Μάικλ Φλέτσερ, αναλυτής της CIA, όμως το αγνοούσε επιδεικτικά, καθώς ο χρόνος κυλούσε ταχύτατα. 

Σήκωσε μονομιάς το τηλέφωνο του γραφείου του και πληκτρολόγησε κάμποσα νούμερα. Έπρεπε να αναλάβουν δράση σύντομα…
 
Μίνως-Αθανάσιος Καρυωτάκης

2 σχόλια:

  1. Καλή χρονιά και κάθε ευτυχία να την συνοδεύει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ευχαριστώ πολύ για τις ευχές και εύχομαι με τη σειρά μου να έχετε ό,τι ποθείτε και πάνω απ'όλα υγεία :D

      Διαγραφή